Greenity 60

14 februari 2020 vaak de oplossingen te vinden. Resumé mensen: de mindset moet echt om.” Oplossingen ziet Tesselaar in onder andere veel meer onderlinge samenwerking en dat in elke schakel van de keten. “Kijk daarbij eens naar andere sectoren, want daar zijn Lelieteler Wim Hulsebosch haakte daarop in: CNB, medeorganisator van de lelie- middag, moet stoppen met voorschotten geven, want zo wordt de slechte situatie in stand gehouden en vallen er geen kwekers af. Tesselaar zei daarop: “Tijdelijk elkaar helpen is geen probleem, maar het moet niet structureel worden.” CNB-directeur Leo van Leeuwen gaf aan dat ze af en toe klanten een voorschot geeft. Hij blijft klanten daarmee helpen, mits het inciden- teel is. Hij haalde ook het ontstaan van BVS aan waarbij leliekwekers gezamen- lijk verkopen waardoor ze meer de regie pakken in de afzet. “Door BVS kunnen we het aanbod beter af gaan stemmen op de marktvraag. Dat maakt dat we grotere stappen kunnen gaan zetten.” Hij doelt hiermee op een stabielere en uiteindelijk ook een hogere prijs. AANPASSEN Tesselaar ging verder nog uitgebreid in op het veranderende financiële landschap bij de banken. Ook dit maakt dat kwekers snel en veel beter naar de kostprijs van hun cultivars moeten gaan kijken. “Jullie zitten nu nog te veel in de ‘oude modus’, terwijl de ‘Bazelse akkoorden’ leidend zijn geworden in de hedendaagse financiering.” In 2022 wordt er gehandeld naar het Bazel 4-akkoord dat nóg strengere kapitaaleisen aan banken stelt, waardoor ze nog meer naar de risico’s kijken die ze lopen bij kre- dietverstrekking. “Twee jaar achtereen een negatieve kasstroom en je gaat naar bijzon- der beheer.” Ook hier was de boodschap dat kwekers voort moeten maken zich aan te passen aan de ‘nieuwe werkelijkheid’ en dat ze te weinig weten wat de werkelijke kostprijs is. Hij verweet ze dat overigens niet. “Maar we maken elkaar op dit gebied ook niet wijzer. En als we elkaar niet wijzer maken, worden we ook niet slimmer en beter.”

“Plant geen zieke bollen en zeker niet te veel rommel”, adviseert voorzitter Wijnand van der Kooij.

worden. Echter, dan moet die uitslag door kwekers wel worden gebruikt bij het plan- ten dit voorjaar; plant geen zieke bollen en ‘zeker niet te veel rommel’. Kunnen kwekers die verantwoording niet aan, dan moet de bladtoets een belangrij- kere rol gaan spelen”, waarschuwde hij. Teelt, export en BKD kijken alvast naar een ‘gedegen systeem’. Van der Kooij: “Op fyto-gebied loopt het paard al achter de wagen, maar ik ben bang dat straks onder druk van het buitenland het paard er dood bij neervalt.” Na de opsomming van deze misère, kreeg hij wat lachers op de hand. Hij sloot zijn betoog af met ’ik wens u nog een plezierige en informatieve middag toe’. ZWAAR EN SCHEEF GEFINANCIERD Bedrijfsadviseur Hans Tesselaar begon zijn bijdrage door een kolossale spiegel voor de volle zaal te rijden. Bedoeld om het besef ‘op de juiste plek te krijgen’, gaf Tesselaar aan, die ook eerlijk toegaf het ‘vrij span- nend te vinden’ om zijn scherpe analyse los te laten op de zaal. Er volgde een opmer- king die tekenend is voor de situatie in de leliesector. “Zet die spiegel daar maar”, wijzend op andere aanwezigen. In een artikel in Greenity vorig voorjaar wees Tesselaar kwekers al op pijnpunten: kwekers hebben te weinig besef van de kostprijs en het gaat al jaren de verkeerde kant op waardoor bedrijven steeds vaker zwaar en ‘scheef ’ gefinancierd zijn. “Vanaf 2007 draaien kwekers kijkend naar de opbrengsten en kosten per roe samen een kwart miljard verlies. Vergelijkbaar met

een kwart van de parkeeropbrengsten in Nederland.” De evolutietheorie zegt dat die bedrijven overleven die zich het beste aanpassen aan de veranderende omstandigheden. En dat doet de leliesector niet. Het gaat op vele fronten mis: inzicht in kostprijs ontbreekt, het uitgifte- en aankoopbeleid rammelt en partijen in de sector handelen niet in dienst van een gezamenlijk belang. “We gunnen elkaar het verlies niet eens. Hoe kun je dan ooit de winst delen.” Het valt Tesselaar op dat steeds meer bedrijven heel pittig gefinancierd zijn. “Een gemiddeld bloembollenbedrijf is 70 tot 80 euro per roe gefinancierd en bij 100 euro per roe ben je overgefinancierd.” De financiële druk per leliebedrijf is sinds 2008-2010 ongelooflijk toegenomen. “Dat is grotendeels toe te schrijven aan de investe- ringen in cultivars.” Steeds meer bedrijven hebben moeite de financiering rond te krijgen, merkt de adviseur. Het groeiende probleem is dat een relatief groot deel van de financiering vanuit de rekening-courant wordt inge- vuld. Nu banken door strengere regels veel minder bereid zijn extra financierings- behoefte in te vullen door het krediet in de rekening-courant te verruimen, wordt het vaker ‘tricky’. Tot en met maart is de financiering vaak geregeld; zo rond deze tijd geeft de bank aan ‘of je verder mag of niet’. “Als die zegt ‘tot hier en niet verder’, proberen kwekers door een lastige periode heen te komen door rekeningen later te betalen en eigen centen eerder te innen.”

19

14 februari 2020

Made with FlippingBook - professional solution for displaying marketing and sales documents online