Greenity nr. 1

Weerbarstiger dan de tulp kan een siergewas bijna niet zijn. Felbegeerd, mateloos populair in de hele wereld, icoon van Nederland. Maar snelle vermeerdering lukt al vier eeuwen niet. En de genetische informatie laat zich moeizaam lezen. Dat is nu wel gelukt. DNA tulp in recordtijd ontrafeld

Tekst: Arie Dwarswaard | Fotografie: René Faas

H et onzichtbare intrigeert de mens al eeuwen. Toen Jan Swammerdam in de zeventiende eeuw met een van de eerste microscopen het leven van de bijen ging bekijken, zag hij ineens veel meer dan ooit een mens gezien had. Zijn verwondering was zo groot, dat hij een heel boek wijdde aan alles wat tot die tijd onzichtbaar was. De bijbel der natuur werd een begrip. De nieuwsgierigheid bleef en met de ontwikkelingen in de techniek kon steeds meer inzicht in het elementaire van de natuur worden verkregen. De inhoud van een cel kwam in beeld en daarna zelfs de kern van het leven: het DNA. Watson en Crick produceerden hun beroemde helixmodel, dat tegenwoordig als direct herkenbaar beeldmerk voor genetisch onderzoek fungeert. Maar hoe bepaal je nu waar welke eigenschappen liggen? Veertig jaar geleden werd daar de eerste stap gezet met wat nu de eerste generatie van sequencen wordt genoemd. Daarmee kon het geheim van het leven worden ontrafeld, maar niet in een erg hoog tempo. In 1990 startte het project HUGO, waarbij vijf landen samen gingen werken om het

Hoe groot het genoom van tulp is, liet Van den Heuvel zien aan de hand van deze aeelding.



9 november 2017

Made with FlippingBook flipbook maker