Greenity3

Om stengelaaltjes in narcis te bestrijden is een warmwaterbehandeling (wwb) noodzakelijk.Nadeel is dat het proceswater besmet raakt met Fusariumsporen. Voorheen bestreed Formaline dit. Door het wegvallen van Formaline is een groot knelpunt ontstaan. Afgelopen zomer zijn diverse alternatieve methoden en technieken op kleine en grote schaal getest. Alternatieven warmwaterbehandeling narcis Het nieuwe koken

Tekst: Bob Bisschops | Fotografie: Delphy

H et koken van narcissen is al een eeuw de beste methode om stengelaaltjes te bestrijden. Door Formaline aan het kookbad toe te voegen, werden sporen van Fusarium gedood, zodat de bollen min- der kans op bolrot hadden. Formaline is niet meer beschik- baar. Onderzoek van Wageningen University & Research uit 2014 toont aan dat Formaline in het kookbad is te vervangen door 0,5% captan of 0,5% Topsin M + 0,1% prochloraz. De fungiciden reinigen het proceswater niet, maar zorgen er wel voor dat Fusariumsporen geen kans krijgen om gezonde bollen te infecteren. Deze methode is afgelopen zomer door diverse narcissen- telers toegepast en is relatief goedkoop. Aandachtspunt is dat de bollen nadien niet nog uitgezocht moeten worden. De daarbij vrijkomende stof is namelijk schadelijk voor de gezondheid. Een goede hechter toevoegen aan het proceswa- ter kan dit deels voorkomen. Diverse fabrikanten werken momenteel aan goede hechters. ULTRAVIOLET ONTSMETTEN Ultraviolet licht (UV-licht) is elektromagnetische straling met een golflengte van 100-400 nanometer. Dit valt net buiten het deel van het spectrum dat het menselijk oog kan zien. Vanwege de effecten van UV-licht op mens en milieu wordt onderscheid gemaakt tussen UV-A, UV-B en UV-C. UV-A is ultraviolet licht met een golflengte tussen circa 315 en 400 nm. UV-B-licht heeft een golflengte tussen circa 280 en 315 nm en UV-C-licht heeft een golflengte van minder dan 280 nm en meer dan 100 nm. Deze laatste variant wordt gebruikt in een speciaal ontsmettingsapparaat. Een aantal narcissentelers past de combinatie van fungiciden en een UV-C-ontsmetter in de praktijk toe. Het proceswater wordt met een pomp door een UV-C-apparaat gevoerd. Het DNA van micro-organismen, zoals de Fusariumschimmel, absorbeert het UV-C-licht. Er treden fotochemische veran- deringen op in het DNA dat ofwel direct tot de dood van de micro-organismen leidt ofwel tot verlaging van de reproduc- tiesnelheid. De mate van effectiviteit van deze techniek is nog on-

duidelijk. Tijdens een wwb van twee tot vier uur worden Fusariumsporen bestreden, maar het dodingspercentage is onduidelijk. Daarnaast zorgt vervuiling van het proceswater voor een afname van de effectiviteit. Ook is onduidelijk wat het afbraakpercentage van fungiciden in het proceswater is door blootstelling aan UV-C-licht. Deze techniek roept dus nog vragen op. MEER ONDERZOEK WENSELIJK Naast deze twee varianten zijn er nog andere mogelijkhe- den, waarnaar nog meer onderzoek nodig is. De eerste is het koken in ECA-water (elektrochemisch geactiveerd water). ECA- water, oftewel water waarin met elektrische lading chloor vrijkomt, reinigt het proceswater tijdens de warm- waterbehandeling. ECA-water bevat oxidatieve stoffen. Dit zijn stoffen die elektronen opnemen uit andere stoffen. Bij contact met schimmels trekken ze aan elektronen in het membraan van de micro-organismen, waardoor deze lek raken en dood gaan. Een aantal narcissentelers past deze techniek nu toe. Deze telers hebben een ECA-unit gekocht om ter plaatse ECA-wa- ter te produceren. In het project Het nieuwe verwerken wordt deze methode verder onderzocht. Praktijkproeven laten zien dat Fusariumsporen effectief worden bestreden met een chloorgehalte (ClO- + HClO) van drie tot zes ppm. Door de lange blootstellingstijd (twee tot vier uur), mag het chloorgehalte relatief laag zijn in het proceswater. In het algemeen is het verbruik van ECA-water bij narcis hoog. Dit komt doordat het chloor ook reageert met organische vervuiling en fenolen uit de narcissenvellen. In de praktijk komt het erop neer dat continu ECA-water doseren nodig is om het chloorgehalte in het proceswater op peil te houden. In de praktijk wordt meer ECA-water toegevoegd dan dat droge narcissenbollen aan proceswater opnemen. Het overtollige water wordt vaak afgevoerd naar het spoelbassin. Om het verbruik enigszins beheersbaar te houden, is het belangrijk om regenwater of leidingwater te gebruiken. Grondwater en slootwater zijn te veel vervuild. Door het doseren van ECA-water loopt de EC (zoutgehalte)

52

7 december 2017

Made with FlippingBook - Online Brochure Maker