AGUALITEITEN
AVONTUUR IN HET ATLASGEBERGTE
Geeft een kort rondje in de thuisomgeving je niet meer zoveel voldoening? Dan zijn er legio extreme alternatieven. Vraag het maar aan onze collega Berten De Canne. Hij reed in februari de Atlas Mountain Race in Marokko, een unsupported ultrarace van 1.333 kilometer.
Het had niet veel gescheeld of Berten was niet eens naar Marokko afgereisd. “Ik lag op schema en had alles geboekt: de vluchten, het hotel voor de eerste nacht. Maar tien, elf weken vóór vertrek kampte ik plots met een hamstringscheur. In allerijl ben ik naar de fysiotherapeut gegaan, toevallig dezelfde als Ma- thieu van der Poel. Er volgde een intensieve revali- datie, met elke week twee behandelingen. Eén week vóór de start heb ik beslist om toch te gaan.” Slapen in rioolbuis Met getemperde verwachtingen stapte Berten op zijn fiets. “De rest vloog er vol in. Ik liet me even mee- voeren, maar heb toen vlug m’n eigen tempo gepakt. Ik zat al vrij snel in de achterhoede en volgde m’n eigen plan richting het eerste checkpoint. De eerste bergpas die we over moesten, was met 2.500 meter meteen de hoogste. Ik had geen zin om direct op hoogte te slapen en ben ergens op 1.800 meter in een rioolbuis gekropen voor wat slaap. De volgende ochtend ben ik onder een stralende hemel – het was nog wel koud, -5 tot -10 graden – de pas over gegaan om vervolgens bij het checkpoint aan te komen. Daar was het weer schitterend, kon ik de kleding la- ten drogen en heb ik lekker gegeten.” Berten knipte de ultrarace van Marrakech naar Es- saouira op in stukken, puur om het mentaal wat gemakkelijker te maken. Rustblokken gelaste hij spontaan in, als hij voelde dat een hazenslaapje no-
dig was. “Er zijn nachten geweest dat ik tot half vijf ’s ochtends heb gereden. De laatste rit tot aan de finish heb ik zelfs 36 uur gefietst met slechts ander- half uur slaap.” Hij legde de race van ruim 1.300 ki- lometer af in precies acht dagen en zeven minuten. “De organisatie zei vooraf dat we 20.000 hoogteme- ters zouden overwinnen. Maar dat bleken er uitein- delijk 24.000. Die laatste 4.000 kregen we cadeau.” De route volgde veelal offroad paden. Sommigen van de 220 deelnemers namen deel op een gravel- bike, anderen, zoals Berten, kozen voor de moun- tainbike. “De race biedt veel onverhard terrein. Af en toe heb je hike-a-bike-stukken. Maar veel technisch zware stukken zitten er niet in. Tóch was ik blij dat ik voor een mountainbike met voorvering had ge- kozen, met name tijdens de pittige afdalingen. Die vering maakte het net wat comfortabeler.” Star Wars-film Berten kreeg met de Atlas Mountain Race wat hij vooraf hoopte: avontuur. “Ik was nog nooit in Ma- rokko geweest, laat staan in het Atlasgebergte. Onderweg heb ik prachtige landschappen gezien. Op sommige momenten fiets je tegen een terracot- ta-rood decor, een beetje zoals in de Grand Canyon. Dan voelt het alsof je in een Star Wars-film zit. En dan heb je nog de rivierbeddingen met mooie palm- boompjes, de dorpjes en de prachtige vergezichten. De Colonial Road, ooit aangelegd door de Franse
Accountmanager Berten De Canne rijdt Atlas Mountain Race
04
Made with FlippingBook - professional solution for displaying marketing and sales documents online