Jaarverslag_cijfers_2018

STANDPUNT

Naar het schijnt zijn we ‘doeners’. Veel ondernemers blinken uit in het ‘doenschap’ en dat is maar goed ook. En het moet gezegd: de definitie van ‘doen’ heeft een vrij positieve opbouwende conno- tatie in de zin van ‘een handeling verrichten’ of ‘een actie onder- nemen’. En toch kunnen ‘doeners’ ook bijzonder contraproductief zijn, door dingen averechts te doen of zich van verantwoordelijk- heden te ‘ontdoen’. Want wanneer je echt iets probeert te doen, besef je pas hoeveel tegenkrachten er in de weer zijn die juist bewust niets doen! In zijn maatschappelijke context bestaat het werkwoord ‘doen’ dus niet op zich maar staat het steeds in relatie tot iets of iemand. En dat maakt het interessant en tegelijkertijd enorm frustrerend.

Erwin Devriendt, afgevaardigd bestuurder, geeft zijn

kijk op het afgelopen jaar 2018.

In de socio-profit sector zijn we van nature uit doeners, omdat we door onze DNA mensen helpen, mensen verzorgen en mensen willen vooruitduwen, los van hun beperkingen. Onze handen en harten zijn de veruitwendiging van onze doen-mentaliteit, met de bedoeling telkens weer oplossingen te vinden in vaak moeilijke omstandigheden. Vlaanderen schittert op dit vlak en de laatste decennia heeft de juiste politiek dit ook aangewakkerd. De socio-profit in Vlaanderen is goed voor heel wat doeners. In Vlaanderen zijn de ver- schillende socio-profitsectoren goed voor 401.243 arbeidsplaatsen voor loontrekkenden. Dat is maar liefst 17,8% van de tewerkstelling in Vlaanderen. Er zijn bovendien 47.321 zelfstandigen actief in deze sectoren. VERSO heeft aangetoond dat de toegevoegde waarde van de Vlaamse socio-profit goed is voor ongeveer 8% van de Vlaamse economie. In 2016 was de socio-profit in Vlaanderen goed voor maar liefst 17,6 miljard euro. Iets minder dan 77% van de toegevoegde waarde in de Vlaamse socio-profit bestaat uit de verloning van werknemers. De beloning voor onze ‘doeners’. En toch zijn er verontrustende signalen voor de ‘doeners’ in de socio-profitsectoren. Er zijn permanent donkere wolken die boven onze sectoren hangen. De ‘tegen-doen-krachten’ zijn subtiel bezig een en ander aan het ondermijnen. De economische groei in de socio-profitsectoren valt de laatste jaren wat stil. Tussen 2015 en 2016 groeiden deze sectoren nog wel met 2,5%, maar dit mooie cijfer ligt toch onder het Vlaams gemiddelde van 3,5%. Vooral de gezondheidszorg, een economische sterkhouder van de socio-profit, laat het wat afweten aldus VERSO. Dit betekent ook dat het aandeel van de socio-profit in de Vlaamse economie terugvalt. Van 8,08% in 2014 tot 7,87% in 2016. En is het toeval dat gezond- heidszorg juist geen Vlaamse materie is? Is de ‘doen-definitie’ plots ook een communautaire kwestie geworden? Welnu, ik moet toegeven dat we op dit vlak met een groot probleem zitten. We zitten duidelijk met een andere doen-mentaliteit in Vlaanderen in vergelijking met de Belgische doen-visie. Als grote verdediger en uitvoerder van de geïntegreerde zorgvisie is Solidariteit voor het Gezin als geen ander geconfronteerd met deze negatieve en confronte- rende vaststelling. Terwijl we in Vlaanderen getriggerd worden om mee te evolueren met nieuwe megatrends in zorg en welzijn (o.a. digitalisering van zorg, de reorganisatie van de eerstelijn, de persoonsvolgende financiering, nieuwe responsabilisering via de Huizen van het Kind, lancering van nieuwe woonvormen, …), zien we amper innoverende be- wegingen op federaal niveau die sociale ondernemers kunnen triggeren om iets vernieuwend te ‘doen’. Met grote spijt moet ik zelfs het tegendeel beamen. In de sector van de thuisverpleging is er pure achteruitgang geboekt en loopt de financiering hopeloos achter op de re- aliteit. Zelfs de budgetonderschrijding werd weggesaneerd en brengt grote zorgdiensten met loontrekkenden ernstig in gevaar. Projecten voor aantoonbare zorgvernieuwing, zoals ons innovatief project van Zorg24, wordt om onbegrijpelijke redenen niet ingekanteld in een reguliere financiering, terwijl het heeft aangetoond dat we zwaar zorgbehoevenden gemiddeld 10 maanden langer van een verplichte opname in een woonzorgcentrum kunnen houden. Vernieuwende projecten als ‘Diabetes on the run’, waarbij de meerwaarde voor de patiënt werd aangetoond en door verschillende “In Vlaanderen worden we getriggerd om mee te evolueren met nieuwe megatrends in zorg en welzijn.”

2

Made with FlippingBook - professional solution for displaying marketing and sales documents online