Greenity 82

Het is echt aftellen naar 1 januari 2021. Op die datum eindigt de transitieperiode, nadat het Verenigd Koninkrijk per 15 januari 2020 uit de Europese Unie stapte. De Brexit is dan een feit. Daarmee is de bollensector een exportland met nieuwe fytosanitaire eisen rijker. Alleen zijn de invoereisen nog niet bekend. Geloof in een geruisloze overgang is er niet. De rauwe werkelijkheid die Brexit heet Z omaar een praktisch probleem dat een exporteur onlangs meldde. Hij verstuurt pakketten bloembollen naar particulieren in het Verenigd Koninkrijk. Hoe moet dat na 1 januari 2021, als dat land geen lid meer is van de Europese Unie? Theo Overdevest, specialist import/export bij de Bloembollenkeuringsdienst, noemt dat begin december ‘een ingewikkelde categorie’. “Het exportcertificaat is gericht aan de ontvanger, doorgaans een importeur. Bij postpakketten zijn er heel veel ontvangers en dus ook veel aparte certificaten nodig. Beschikt een ondernemer over een eigen locatie in het Verenigd Koninkrijk, dan kan hij hier eventueel een verzamelzending met één exportcertificaat naar sturen, om van daaruit de pakketten verder te verspreiden. In dat geval is wel een UK Plant Passport nodig bij het verdere vervoer naar de particulier in het VK.”

Dit antwoord maakt duidelijk dat er echt iets gaat verande- ren na 1 januari 2021 voor iedereen die zaken doet met het Verenigd Koninkrijk. Tot die datum gelden in het Verenigd Ko- ninkrijk de regels van de Europese Unie en is een plantenpas- poort van de EU voldoende om bloembollen en vaste planten naar de andere kant van het Kanaal te sturen. Als de Britten geen lid meer zijn van de EU, verandert hun status van EU-lid naar derde land. Daar kent de bloembollensector er meer van, waaronder de Verenigde Staten, Japan en China. Landen die al- lemaal hun eigen eisen kunnen stellen waaraan de in te voeren producten moeten voldoen. Voor de export hebben Nederland- se bedrijven dus vanaf 1 januari 2021 een exportcertificaat nodig. “De Britten gaan met een eigen UK-Plant Passport aan de slag, waardoor na import ook voor bloembollen binnen het Verenigd Koninkrijk het UK-Plant Passport nodig is. Daar is het bedrijfsleven in het Verenigd Koninkrijk ook niet blij mee”, aldus Overdevest. Het lastigste punt van het exportcertificaat betreft de eisen die de Britten stellen. Waar die van derde landen als Japan of de Verenigde Staten al heel lang bekend zijn, laten die van de Britten maar op zich wachten. “Zorgelijk”, stelt Hendrik Jan Kloosterboer van Royal Anthos, die elke week heel wat vragen krijgt van zijn leden over de Brexit. “Neem alleen al de impact voor de lelies. Exporteurs zijn nu de bollen aan het verwer- ken en inpakken en moeten een keuze maken tussen vrij van grond of praktisch vrij van grond. Bij praktisch vrij van grond is spoelen niet per se nodig, bij vrij van grond wel. En we weten gewoon niet wat daar de eis wordt.” Of, zoals Theo Overdevest het verwoordt: “De nieuwe wetgeving is wel helder, maar de status van deze wet is dat niet. De implementatie is hierdoor gewoon nog niet duidelijk.” Die onzekerheid leeft net zo bij de Horticultural Trade Associ- ation (HTA) in Groot-Brittannië. Sally Cullimore houdt zich bij de HTA bezig met de Brexit en voert intensief overleg met de DEFRA, het Britse ministerie van Landbouw en Milieu. Tijdens een webinar op 2 december, georganiseerd door de internati- onale tuinbouworganisatie AIPH, sprak zij vooral haar zorg

Tekst: Arie Dwarswaard| Fotografie: René Faas, Shutterstock

10

18 december 2020

Made with FlippingBook - Online catalogs