بازگشت به فهرست محتوا
است، که از درون تجربه می شود، و تأثیر مشخص تر و جدیدی را ابتدا در محتوا و سپس در نمادسازی بدست می آورد(بلونینی .)2004
۲-3-۲-3 . بینافاعلیت: توجه به دو روان، دو سوژه و بعد رابطه مند اندره گرین 2002( ) با در نظر گرفتن جفتی که توسط رانه و ابژه تشکیل می شود، چهارچوبی برای مفهوم فرانسوی بینافاعلیت ارائه داد. ابژه رانه را آشکار می کند: ساخت ابژه، در کنار تأثیری گذشته نگر، باعث ساخت رانه، که ابژه را می سازد، می شود(ترجمه شده 2002 ص 54 ). به نظر می رسد کار درون روانی و کار بینافاعلیت دو وجه از یک پدیده هستند: از یک سو رانه به سمت بازنمایی شدن سوق داده می شود، از سوی دیگر، ابژه نقشی تحول گرا در کار بازنمایی بازی می کند. بنابراین بینافاعلیت به عنوان مواجهه ی دوگانه دو نفر و دو دستگاه ذهنی که شامل ناخودآگاه و نهادهایی است که توسط رانه ها تأمین می گردد، مشاهده میشود. رنه روسیلان 2008( )، با الهام از کار وینکونت تعریفی از بینافاعلیت ارائه کرد: [...] واژه بینافاعلیت به ما اجازه می دهد تا به مواجهه سوژه، که توسط رانه ها به حرکت در می آید و زندگی روانی ناخودآگاه دارد، با یک ابژه که خود سوژه ای دیگر است و توسط رانه زندگی در بخشی از ناخو دآگاه حرکت می کند، بیاندیشیم(ترجمه ص 2 ). روسیلان با پیشی گرفتن از گرین، کارکرد پیامرسانی رانه را ارائه می کند: چنانچه رانه برای دستگاه روانی سوژه حائز اهمیت باشد، رانه نیز از طریق عواطف، صحبت ها، کنش و رفتار، بازنمایی یا ابراز، به میزان قابل توجهی به ابژه ا شاره می کند. و این مطلب به این معنی است که جواب ابژه به پیام رانه سوژه در کار روانکاوی اهمیت اساسی دارد. روسیلان در مفهوم بینافاعلیت و بینا- نیّت مندی درون “ intersubjectivité et inter-intentionnalité ” ، این ایده را مطرح می کند که آنچه در هسته ی بینافاعلیت قرار دارد، کشف نیت مندی ناخودآگاه هر یک از دو شریک طی جلسه است.
189
Made with FlippingBook Publishing Software