بازگشت به فهرست محتوا
تعامل فرایندهای همانندسازی فرافکنانه و درون فکنانه و همانندسازی- متقابل است که با محدودیت ها، کارکردها و مشخصه های متفاوتشان در بیمار و روانکاو عمل میکنند " (اِبید، ص 809 ). در برزیل، روزولت کاسورلا ( )2013 باور معاصر از بازاجراییهای حاد و مزمن را اینگونه بسط داده است که از برونریزی های رفتاری دوجانبه بین زوج تحلیلی برخاسته و به بافت روانکاوی هجوم می آورد، به طوریکه یادآور زمانی است که در آن نمادسازی زبانی مختل بوده است. این رویکردهای اخیر امریکای لاتین به انتقال متقابل ریشه در کارها و باورهای برنگرز و بلگر 1967( ) که به موازات شکل گرفته و در تعاملات دوسویه با رکر ( 1968 ) و گرینبرگ ( 1968 )، اغلب با تکیه بر رویکرد لکانی بوده است، دارد (دبرناردی 2000 ؛ کاسورلا . )2013 نظریه ی زمینه تحلیلی ( analytic field theory ) بعدها در اروپا و امریکای شمالی توسعه یافت. استرن 1997( ) در امریکا، اولین شرح مبسوط از نظریه زمینه درون رویکرد درون- فردی را ارائه داده است. یکی از متخصصان اصلی نظریه زمینه در اروپا، فرو است که نظریه زمینه را با دیدگاه بیونی ترکیب کرده است. در کارهای فرو و بیزیل (فرو و بیزیل 2008 ) زمینه امروزه به عنوان نقطه اشتراک شخصیت های چندگانه بیمار و روانکاو در رابطه با زندگی خوشان دانسته می شود، گویی روی صحنه نمایش هستند. این نویسندگان کاملا بر داستان دنیاهایی متمرکز شده اند که در هر جلسه روانکاوی پدیدار می شود. آن ها یکی سری از سطوح انتقال متقابل را متمایز کردهاند. " تمایزات بر اساس کیفیت هایی است که زمینه نشان داده و به کار می گیرد تا تنش های موجود در زمینه را تنظیم کند " (فرو و بیزیل 2008 ، ص 3 ). دگرگونی های شخصیت ها در روایت های جلسات به عنوان دگرگونیهای زمینه تحلیل در نظر گرفته می شود. بررسی این روابط سرآغاز و انتهای " کانال " بین همانندسازی فرافکنانه (بیمار) و خیال (روانکاو) را آشکار میسازد " (ایبید ص ( 3 ). فرو 2009 ) و سیویتارس (سیویتارس 2008 ؛ فرو و سیویتارس 2013 ) بر استفاده از ذهن و بدن روانکاو نگه داشته شده در خیال، به عنوان راهنمایی برای فرایندهای ناخودآگاه در بیمار و بین روانکاو و بیمار تأکید می کنند .
122
Made with FlippingBook Publishing Software