بازگشت به فهرست محتوا
3-۲ . متن تاریخی- اجتماعی در نظریه و کار بالینی در آمریکای لاتین
روانکاوی آمریکای لاتین را از منابع اصلی، که بیشتر نسخه های اروپایی است، استنباط می کنند. در این مسیر، فروید، کلاین، وینی کوت(و بعدا لکان) روانکاوی در آمریکای لاتین را در 1940 " بنیان گذاری " کردند. در حالیکه دو دهه بعدتر، شاهد آن بودیم که نقطه نظراتی از مکتب بریتانیا و سپس مکتب فرانسه در آن وارد شد. بعد از آنکه روانکاوی در قاره ی آمریکا، بیش از پنجاه سال مورد مطالعه و اجرا قرار گرفت، برخی از ایده های فروید، کلاین، وینی کوت، یا لکان دچار تغییراتی شدند. شرایط فرهنگی الگوهای متغیری را تحمیل می کردند که از الگوهای متغیر کشورهایی که این ایده ها از آن زاده شدند، متفاوت بودند. تاریخچه ی حرفه ی ما از یک مرکز مشخص آغاز شد(وین، لندن، پاریس). این حرفه وقتی به حاشیه رانده شود، موجب بروز پدیده ی جدیدی میشود، و وقتی اقیانوس ها را در می نوردد، این بروزات بیشتر هم می شوند. آنجا، پیشرفت موفقیت آمیز روانکاوی ناشی از عوامل گوناگونی است. آمریکای لاتین در حالیکه در جستجوی الهام گرفتن از اروپاست، نسخه ای از قاره قدیم نیست. روانکاوی آمریکای لاتین، درون تجلی های فرهنگی محلی توسعه یافته بود، و به تدریج دگرگون و با آنان ادغام شد. روانکاوی آمریکای لاتین سعی در پذیرفته شدن در مراقبت بیمارستانی و دانشگاه ها داشت، و با تجلی های سیاسی و جنبشهای اجتماعی تداخل پیدا کرد. در آمریکای شمالی کار در بیمارستان، یا در اتاق مشاوره، مشابه کار بالینی در اروپا نیست. تحلیل گران آمریکای لاتین از وضعیت های اجتماعی- اقتصادی گوناگونی نشأت گرفته اند – از متخصصان مستقل گرفته تا همکارانی که به سختی از شرکت های بیمه ی سلامت حقوق خود را دریافت می کنند و در کنار کار خود، در جستجوی منابع درآمد دیگری نیز هستند. " اختلال " (حتی گاهی خشونت بار) زندگی اجتماعی درون اتاق های مشاوره مان اجتناب- ناپذیر است. بدین جهت، بسیاری از تحلیل گران قدیمی به جهت نوع تعاملی که در کار بالینی خود داشته اند، چند قدم از بافت زمانه ی خود جلوتر بوده اند. آنان در کار خود، بافتار را بعنوان میدان روانکاوی گسترده و با اهمیت بر می شمردند. امروزه چنین تحلیل گرانی بواسطه ی شیوهی کاری شان و نه لزوما آشنایی با نویسندگان مفهوم میدان در بینافاعلیت، بعنوان روانکاوان بینافاعلیت برشمرده می شوند. اخیرا بسیاری از تحلیل گران علیرغم چهارچوبهای نظری گوناگون (لکانی ها، کلاینی های جدید، ملتزرین ها، یا فرویدین ها)، با بیماران خود فارغ از نقطه نظر نظری خاص تعامل می کنند و نگرش بالینی آنان نزدیک به تحلیل گران بینافاعلیت است.
154
Made with FlippingBook Publishing Software