بازگشت به فهرست محتوا
می شود. اولویت خویش- روانشناسی، در کانون ورود به پیشرفت ها در حوزه ی تحلیلی بینافاعلیت، بیشتر به مداخلات مربوط به تلاش های مثبت بیمار(لبه ی راهبر) است، در حالیکه بسیاری از دیگر نظریه های روابط، اولویت را بر تفسیر تلاش های تعارضی - ناسازگارانه(دنباله رو، لبه ی پشتی) می گذارند. بینافاعلیت در تشخیص اهمیت محیط و حالت عاطفی کلی، چیزی که فراتر از فاعلیت های فردی نسبت به اعضای هر جفت صمیمی میباشد، سودمند بوده است. محیطی که در بستر بینافاعلانه از یک تحلیل جاری شکل می گیرد، تأثیر عمیقی هم بر تحلیل گر و هم بر تحلیل شونده، و هم نتیجه ی درمان میگذارد.
0-1-0-3 . چشم اندازهای مربوط به نظریه ی روابط
بینافاعلیت در چشم اندازهای مربوط به نظریه ی روابط، که معمولا آن را مترادف یا همپوشان با (مفاهیم) بینافردی، رابطه ای، یا دو نفره می دانند، در برگیرنده ی تجارب روانی است که در سیستم دوتایی یا چندعنصری بروز پیدا کرده، شکل می گیرد و تجربه می شود. بینافاعلیت در تقابل با ابعاد تجربهی درونروانی می تواند سودمند باشد. معمولاً، درون روانی اشاره به سیستم تک نفره دارد و خودآگاهی و ناخودآگاهی درون تجربه یک فرد را تعریف می کند. مفاهیم درون فردی یا رابطه ای، که به شکل پادآوایی (واژه)در درون- روان تنظیم شده اند، از جمله مفاهیمی هستند که در عناوین پایین، مورد بررسی قرار میگیرند.
عناصر مفهومی(بینافاعلیت):
a ) بعد اجتماعی از تجربه ی فردی ؛ b ) میدان دو- شخصی( The bi-personal field ) متصور شده بعنوان ناخودآگاه، نیمه خودآگاه و خودآگاه؛ c ) تجربه ی به اشتراک گذاشته شده به شکل میان فردی یا جمعی؛ d ) پدیداری تجربیات شخصی یا دو نفره/ چند نفره همراه با مشخصات منحصر به فرد مربوط به یک چهارچوب ادغامی بسترسازی شده؛ e ) تأثیر ساختاری نفوذ " دیگرانِگی " در فرد، یک دیگری به بزرگی یک کشور و به کوچکی یک تغییر وضعیت مشترک ؛ f ) دلالت های بالینی از بینافاعلیت، برای مثال اجراها.
157
Made with FlippingBook Publishing Software