IPA Inter-Regional Encyclopedic Dictionary Farsi (Persian)

بازگشت به فهرست محتوا

۲-0-3 . نمونه هایی از دیدگاه های ترکیبی- تلفیقی در ایالات متحده آمریکا 0-۲-0-3 . روانشناسی ایگو بینافاعلیت در آمریکای شمالی

نانسی چادورو 2004( ) به توصیف " سنتی مستقل " و منحصر به آمریکای شمالی/ ایالات متحده در رابطه با روانشناسی ایگو بینافاعلانه پرداخت که در آن دو روش روانکاوانه ی متضاد را با هم وفق داده ولی تنش میان آنان حفظ می شود؛ دو رویکردی که توسط هارتمن و سالیوان، نظریه پردازان آمریکایی، مورد تدوین قرار گرفت. روانشناسی ایگو بینافاعلانه ی معاصر شامل هر دو این موارد بوده و بر تعارض درونروانی، شکل گیری سازش، دنیای درونی و فانتزی درون روانی تمرکز می کند؛ با این حال روان(هم روان بیمار و هم روان روانکاو) نیز به شکل بینافردی و فرهنگی شکل می گیرد. انتقال، یک تکرار تاریخ محور بوده، که روانکاو آن را برای بیمار تفسیر میکند؛ با این وجود، همه ی آنچه بین بیمار و روانکاو رخ می دهد از بیمار نمی آید، و بیمار نیز ممکن است تفسیر کنندهی تجربه روانکاو و یا بر انتقال متقابل روانکاو تأثیر بگذارد، و هر دو نفر می توانند در خلق میدان تحلیلی مشارکت داشته باشند که از بعضی جهات چیزی بیش از مجموع سهم این دو نفر است. روانشناسان ایگوی بینافاعلانه هر دو دیدگاه را هم زمان نگه داشته و از این طریق هر یک را اصلاح میکنند. وارن پالند 1996 ( ) بعنوان روانشناس ایگوی بینافاعلانه ی معاصر، چنین تلفیق ترکیبی را با واژه های زیر بیان می کند: چگونه ممکن است یک انسانی جزیره نباشد اما در عین حال، همه ی انسان ها یک جزیره باشند؟ ... صحبت از روانشناسی یک- نفره در برابر روانشناسی دو- نفره گمراه کننده است. هیچ شخصی به تنهایی در خارج از یک انسان، میدان متصل به ابژه، وجود ندارد؛ فضای تحلیل روشن می کند که چطور چنین شخص منزوی، توسط دیگران درک شده و به بینش می رسد. هم زمان، ذهن هر فرد می تواند درگیر ذهن فرد دیگر شود، درحالیکه همیشه اساسا از او دور است، جهانی خصوصی از تجربه ی درونی(پالند، 1996 ، ص . )33 چادورو با توجه به این تمرکز مضاعف روی عمق تجربه ی هر فرد، و همین طور اذعان به تأثیر عمیق محیط اجتماعی- فرهنگی، روانشناسی ایگوی بینافاعلانه ی معاصر را به عنوان فرزند مستقیم هانس لئووالد و اریک اریکسون خطاب می کند، که هر دو از مهاجران اروپای اشغال شده توسط نازی ها هستند. او بطورخاص نوشتههای موردی اریکسون را به تصویر می کشد، تراژدی های زندگی درونی و همین طور رخدادهای غیرقابل کنترل خانواده و تاریخچه فرد را توصیف می کند. همچنین مفهوم رشد روانی- اجتماعی اریکسون ( 1964 ) و توجه بیشتر او به مسائل اجتماعی- فرهنگی – سیاسی را مورد تأکید قرار می دهد. توجهی که در نوشته هایش به فقر، بدرفتاری آمریکایی های بومی، و افسردگی و سرزنش خود - که مهاجرت و زندگی در جهانی با تعصب های نژادی میتواند

165

Made with FlippingBook Publishing Software