بازگشت به فهرست محتوا
تأثیرات فلسفی، شرایط فرهنگی و ترجمه های متفاوت از آثار فروید که شکل دهنده روانکاوی در کشورهای فرانسوی زبان بود، با عواملی که تعیین کننده شرایط به وجود آمدن روانکاوی در کشورهای انگلیسی زبان است، فرق دارد. طبق نظر بسیاری از روانکاوان فرانسوی، ترجمه آثار فروید به انگلیسی در نزدیک تر شدن روانکاوی به روانشناسی و علوم شناختی نقش داشته است(تسیر 2005 ). ترجمه های فرانسوی کمتر مشابه بودند، تا زمانی که لاپلانش انتشار OCPF را در دهه 1980 (لاپلانش 1989 a ) بر عهده گرفت، اما این ترجمه ها به واسطه انتخاب های لغوی و معنایی سهم زیادی در جهتگیری های خاص داشتند. برای مثال، کلمه آلمانی Seele به معنی " ذهن " در انگلیسی و psyche در فرانسوی- ترجمه شد ، که لاپلانش از آن ایراد گرفت و به استفاده از کلمه ame (روح) اصرار کرد و محتوای روانشناسانه این خوانش را تغییر داد. واژه " Vorstellung " در انگلیسی ایده ترجمه میشود، که ترجمه متداولی است، اما تفاوت زیادی با ترجمه فرانسوی " représentation " دارد. نمونه دیگر میتواند " Verdrangung " باشد، در انگلیس " سرکوب " ، و در فرانسوی " refoulement " . می توان به ارتباطات اجتماعی و حتی جزائی واژه سرکوب و استعاره هیدرولیک ترجمه فرانسوی، اشاره کرد. در راستای مطالب فوق، زبان فرانسوی اشاره می کند که در روانکاوی زبان انگلیسی، به استثنای روانشناسی ایگو، در توصیف عملکرد روانی، دونیم سازی جایگزین سرکوب شده است(تسیر 2005 ) که در زبان فرانسه اینگونه نیست. در زمینه ی تفاوت ها در رابطه با تالیفات فرانسوی، اهمیت زبان، بازنمایی و قابلیت بازنمایی، و آنچه که برای درک جنسیت، رانه ها و ناخودآگاه ضروریست در روانکاوی فرانسوی مورد تأکید قرار گرفته است. روانکاوی بینافاعلیت گرای فرانسوی با شرح دقیق فراروانشناسی فرویدی نظریه ی ناخودآگاه پویا، جنسیت ابتدایی و رانه، (فروید ,1900 1915 ,1905,1914 )، ابعاد " دیگری بودن " درون و فاقد را که در مرکز وجود قرار دارد را بررسی کرده و مفهوم nachträglichkeit (عمل معوقه) یا après-coup (پس از رخداد) را بسط می دهد. درحالیکه به طور کلی، نظریه پردازی روانکاوانهی فرانسوی معاصر، قیدی اساسی را میان ناخودآگاه و رانه فرض می گیرد، موضوع اصلی بررسی " ساختن " رانه از بازتاب های روانشناسانه بنیادی است. رانه متغیر و دائما در حال تغییر، در نظر گرفته می شود، در تمامی فعالیت های فکر تکثیر شده و دوباره در تجربیات بینافاعلیت معینی خلق میگردد. به طور کلی مشخصه های متمایز روانکاوی فرانسوی عبارتند از: 1 . تشخیص مفید بودن نظریه ی مکان نگارانه(لکان 1966 ) و خوانش خاصی از نظریه ی ساختاری(گرین 2 ؛)2002 . به کارگیری تغییرات تکنیکی در درمان بیماران غیر-روان نژند، به ویژه در پرداختن به انتقال(گرین / دیگری مشابه در گرین 2002 ) و انتقال متقابل (فایمبرگ 3 ؛)2005 . مطالعه ی شیوه ای که تروماهای پیش کلامی طبق آن شکل می گیرند اما در روان نمایش داده نمی شوند و کاربردهای تکنیک های جدید لازم برای وارد کردن سهم آنها در درمان روانکاوانه(گرین ؛)2004 ،2002 4 . تمرکز بر کار با بیان، نمادسازی و پیشروی از ثبت کننده کنش به سمت ثبت کننده افکار. 5 . تعریف متفاوت
174
Made with FlippingBook Publishing Software