ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ
ﺗﻌﺎرضﻫﺎي ) ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ( را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ و ﺑﺴﻂ و ﺗﻔﺼﯿﻞﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ و ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪﻫﺎي آﻣﺮﯾﮑﺎي ﺷﻤﺎﻟﯽ، اروﭘﺎ و آﻣﺮﯾﮑﺎي ﻻﺗﯿﻨﯽ ﻣﻌﺎﺻﺮ، ) اﺧﺘﺮ 2009 ، آﭼﯿﻨﮑﻠﻮس و ﺳَﻤﺒﺮگ 2012 ، ﻻﭘﻼﻧﺶ و ﭘﻮﻧﺘﺎﻟﯿﺲ 1973 ، اﺳﮑﻠﺘُﻦ 2006 ، ﺑُﺮﻧﺸﺘﺎﯾﻦ (2014 ، ﺑﺮ اﺳﺎس دوﮔﺎﻧﻪﻫﺎي زﯾﺮ ﻣﻔﻬﻮمﭘﺮدازي ﮐﺮد : .1 ﺗﻌﺎرضﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ درﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎرضﻫﺎي دروﻧﯽ / درونرواﻧﯽ : اوﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻌﺎرض ﻣﯿﺎن ﻓﺮد و ﻣﺤﯿﻄﺶ اﺷﺎره دارد، درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دوﻣﯽ ﻣﺮﺑﻮط اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻌﺎرضﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ درون روان ﺧﻮدش ﻫﺴﺘﻨﺪ . .2 ﺗﻌﺎرضﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﺷﺪه درﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎرضﻫﺎي دروﻧﯽﺷﺪه : اوﻟﯽ ﺑﻪ آن دﺳﺘﻪ از ﺗﻌﺎرضﻫﺎي دروﻧﯽ ﻣﺮﺑﻮط اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﻣﻨﺘﻘﻞﺷﺪهاﻧﺪ، و دوﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻼت رواﻧﯽ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدد ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮل درﻫﻢ آﻣﯿﺨﺘﻦ ﻣﺤﺪودﯾﺖﻫﺎي ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻣﯿﺎل و راﻧﻪﻫﺎي ﻓﺮد در ﺗﻀﺎد ﻧﺪ . .3 ﺗﻌﺎرض رﺷﺪي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎرض ﻧﺎﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم : اوﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻌﺎرضﻫﺎﯾﯽ اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ رﺷﺪي ﻫﻨﺠﺎرﺑﻨﯿﺎد، ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪاي ﺧﺎص و دﮔﺮﮔﻮنﺷﻮﻧﺪه ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ اﯾﻦ ﺗﻌﺎرضﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﭼﺎﻟﺶﻫﺎي ﭘﺪرﻣﺎدري ﺑﺎ آرزوﻫﺎي ﮐﻮدك ﯾﺎ آرزوﻫﺎي ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ او ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آﯾﻨﺪ ) ﻧﺎﮔﺮا، (1966 ، و دوﻣﯽ ﺑﻪ ﺗﻌﺎرضﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدد ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ و ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ زﻣﯿﻨﻪﺳﺎز آﺳﯿﺐ ﺷﻨﺎﺳﯽ رواﻧﯽ در دوران ﺑﺰرﮔﺴﺎﻟﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ً ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ، ﻫﻤﯿﻦ دوﮔﺎﻧﻪ، در ﻻﭘﻼﻧﺶ و ﭘﻮﻧﺘﺎﻟﯿﺲ (1973 ) ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ﺗﻌﺎرض ادﯾﭙﺎل در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎرض دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ . .4 ﺗﻌﺎرضﻫﺎي درون - ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎرضﻫﺎي ﺑﯿﻦ - ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ : اوﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﻣﯿﺎن اﯾﺪ و اﯾﮕﻮ ﯾﺎ اﯾﮕﻮ و ﺳﻮﭘﺮاﯾﮕﻮ ) ﻓﺮوﯾﺪ، 1923 ، (1926 ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدد؛ دوﻣﯽ ) ﻫﺎرﺗﻤﻦ، 1939 ؛ ﻓﺮوﯾﺪ، A . 1965 ؛ ﻻﭘﻼﻧﺶ (1973 ﺑﻪ ﺗﻌﺎرض ﻣﯿﺎن ﺗﻤﺎﯾﻼت و ﮔﺮاﯾﺶﻫﺎي ﻏﺮﯾﺰي ) ﻋﺸﻖ - ﺧﺸﻮﻧﺖ ( ، ﯾﺎ ﮐﺎرﮐﺮدﻫﺎ و وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت اﯾﮕﻮ ) ﻓﻌﺎل ﺑﻮدن - ﻣﻨﻔﻌﻞ ﺑﻮدن ( ، ﯾﺎ دﺳﺘﻮرات ﻣﺘﻔﺎوت ﺳﻮﭘﺮاﯾﮕﻮ ) ﻓﺮوﺗﻨﯽ - ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ( اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . .5 ﺗﻌﺎرض ﺳﺎﺧﺘﺎري در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎرض رواﺑﻂ اﺑﮋه : اوﻟﯽ ﺑﻪ اﺧﺘﻼف ﺗﻨﺶزاي دﺳﺘﻮرﮐﺎر ﻣﯿﺎن ﺳﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎر اﺻﻠﯽ رواﻧﯽ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﺪ، اﯾﮕﻮ و ﺳﻮﭘﺮاﯾﮕﻮ ) ﻓﺮوﯾﺪ، (1926 اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮن ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ً ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻓﺮد اﺳﺖ، و دوﻣﯽ ﻣﺮﺑﻮط اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻌﺎرض ﻣﯿﺎن ﻓﻀﺎي رواﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻤﺎﯾﺰﮔﺬاريﻫﺎي ﺳﺎﺧﺘﺎري ﻣﻘﺪم اﺳﺖ ) دورﭘﺎت، 1976 ؛ ﮐِﺮﻧْﺒﺮگ، 1983 ، (2003 ؛ ﺻﻮرتﺑﻨﺪي دﯾﮕﺮ از اﯾﻦ دوﮔﺎﻧﻪ، ﺗﻌﺎرض ادﯾﭙﺎل درﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎرض ﭘﯿﺸﺎادﯾﭙﺎل اﺳﺖ .
19
Made with FlippingBook Publishing Software