بازگشت به فهرست محتوا
و ایده های متناسب با تمایلات جنسی کودکانه و عقده ی ادیپ و مشتقات آن، با تمامیت و انسجامی که مشخصهی رابطه با تحلیلگر است منتقل می شوند. این انتقال دربردارنده ی اندکی دگر ریختی و از دست دادن شکل اولیه است " (همان منبع). چنین تغییر شکل هایی مختص بخش های غیر روان پریش شخصیت است و اشاره به " خطی بودن " دارد که موجب تمایز چیزهایی می شود که از جانب بیمار به تحلیلگر منتقل میگردد. هنگامی که مکانیسم های روان پریش مرتبط به فاجعه ی روانی نخستین و باستانی ترین بخش روان درگیر تحلیل می شوند ، فرافکنی افزایش یافته و حملات به عملکرد آلفا – اگر نه علیه کلیت دستگاه روان که متضمن برقراری ارتباط با واقعیت درونی و بیرونی است- موجب چنین سردرگمی ها و تحریفاتی میشود که این مدل خطی نامرتبط به محتوای بالینی را بروز می دهد . بیون مفهوم " انتقال های فرافکنانه " را برای در نظر گرفتن این اشکال انتقال که با حالتی از سردرگمی و تمایز نیافتگی، و حتی از دست دادن قوه ی ادراکی مشخص می شوند، به کار می برد. در چنین حالتهایی دو نیم سازی و تخریب گری در جهت محتویات روانی و مهارکننده ها رواج دارد؛ تکبر و خودبینی جایگزین جستجوی حقیقت می شود؛ و ابژه های نامأنوس، با رجوع به همانندسازی فرافکنانه ی بیمارگونه و حمله به اتصالات، به بُعد عینیشان تقلیل می یابند، مانند تکه پاره کردن ایگو، سوپرایگو و عناصر بتای تغییر و تبدل نیافته. در آخرین نوشته هایش، بیون به ما یادآوری می کند که هرگونه نظریه پردازی، از جمله نظریه پردازی حول انتقال، در واکنش به ترس از ناشناخته هاست و همواره خطر از کار افتادن خلاقیت و رشد روانی را در پی دارد. بازگشت بیون به ریشه شناسی اصطلاح انتقال گذرگاهی را پیشنهاد می کند، یک عنصر گذرا در تاریخ مواجههی تحلیلی (بیون، 2005 ، ص 5 ). تعابیر تحلیلگر، " عریانی او را پنهان کردهاند " (بیون، 2005 b ، ص 42 )؛ رابطهی انتقالی همانند جایگاه تحلیلگر می باید روشن گردد تا در نتیجه بتوانیم از آن خلاصی یابیم. .4-4 گسترش اخیر رویکرد بیونی در آمریکا نمونه ای از رویکرد بیونی در شمال آمریکا، که به طور خاص قابل کاربرد برای تحلیل کودکان و حالتهای ذهنی ابتدایی است، مفهوم دریافت کنندگی انتقال( the transference " Taking " ) در نظریه میترانی است( 2014 ،2001 ،2000 ،1999 ). او این ویژگی را به عنوان عملکرد ضروری تحلیلگر در عملکرد مادرانهی خیالپردازی بیون می نامید: جنبه ی تجربه کننده و درون فکنانه و مراقب و پذیرای ابژه ی نگهدارنده. این عملکرد صرف شامل فهم شناختی از و یا یک " هماهنگی همدلانه " با آنچه بیمار هر لحظه نسبت به تحلیلگر و با او تجربه
450
Made with FlippingBook Publishing Software