ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ
ﻫﻤﭽﻮن ﻓﺮﺿﯽ ﭘﯿﺶ زﻣﯿﻨﻪا ي ﺑﺮاي ﻋﻼﻗﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﺻﻮري ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ اﺳﺖ، ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﺻﻄﻼﺣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮاي وﺿﻌﯿﺖﻫﺎي ﻣﺘﻐﯿﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎي رواﻧﯽ . اﯾﻦ ً ﮐﺎﻣﻼ ﺷﺒﯿﻪ اﺳﺘﻔﺎدهي ﺑﺮوﻣﺒﺮگ (1998) و دﯾﻮﯾﺲ 1998 ) ، (2001 از اﯾﻦ اﺻﻄﻼح اﺳﺖ . ﻧﺰد ﺑﺮوﻣﺒﺮگ، ﺗﻌﺎرض ً ﻣﻌﻤﻮﻻ در ﺑﺎﻓﺖ ﮔﺴﺴﺖ ﭘﺪﯾﺪار ﻣﯽ ﺷﻮد ) ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻪ اﺳﻤﯿﺖ 2000 اﻟﻒ، در ﺑﺤﺜﯽ درﺑﺎرهي ﻣﺤﻞ ﺗﻼﻗﯽ و ﺗﻔﺎوتﻫﺎي ﮔﺴﺴﺖ و ﺗﻌﺎرض در آﺛﺎر ﺑﺮوﻣﺒﺮگ . ( ﻣﺪل واﻗﻌﯽ ﺑﺮوﻣﺒﺮگ ﺑﺮ ﺗﻌﻤﯿﻢ و ﮔﺴﺘﺮش زﻣﯿﻨﻪي ارﺗﺒﺎﻃﯽ و ﺗﺠﺮﺑﯽ ﺗﺎ اﻧﺪازهاي ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺎرض ﻗﺎﺑﻞﻓﻬﻢ و ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻣﯽﺷﻮد . ﻧﮕﺎه اﺳﺘﺮن آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﺎرض، ﻧﻮﻋﯽ دﺳﺘﺎورد اﺳﺖ زﯾﺮا ﻣﻨﺎدي ﻟﺤﻈﻪاي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ - ﺧﻮد ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﺷﻮد . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ، ﺑﻪ ﻣﺤﺾ آﻧﮑﻪ ﺗﻌﺎرض ﺑﺮاي ﻣﺎدهاي ﮐﻪ ﺟﺪا ﺷﺪه ﺑﻮده، ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﻣﯿﺎن وﺿﻌﯿﺖﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ و ﺳﺎﺧﺘﻪﺷﺪهي ﺧﻮد و وﺿﻌﯿﺖﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﺧﻮد، ﻧﻮﻋﯽ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﻣﺬاﮐﺮه و ﭼﺎﻧﻪ زﻧﯽ، ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽﺷﻮد . اﮐﻨﻮن ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و آن را ﺣﺲ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر و ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺑﻮد، ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺮاي آن ﭼﻪ ﮐﺎري ﺑﺎﯾﺪ ﺻﻮرت ﮔﯿﺮد . ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ، آن زﻣﺎن ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺎدهي رواﻧﯽ ﮔﺴﺴﺘﻪ ﺑﻮد، ﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﻧﻪ ﺣﺴﺶ ﮐﺮد، و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻪ ﮐﺎري ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاﯾﺶ اﻧﺠﺎم داد، ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺳﺆال ﻫﻢ ﻣﻄﺮح ﺷﻮد . در آﺛﺎر ﺑﻌﺪي، ﺑﻪ وﯾﮋه در ﻣﻘﺎﻟﻪي » ﭼﺸﻢ ﺧﻮدش را ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ « در ﺳﺎل 2004 ، اﺳﺘﺮن اﯾﻦ اﯾﺪه را ﺑﯿﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ از ﻣﻨﻈﺮ ﻧﻈﺮﯾﻪي ﮔﺴﺴﺖ ﻣﺤﻮر ذﻫﻦ، ﺗﻌﺎرض ﯾﮏ ﻧﻮع دﺳﺘﺎورد اﺳﺖ، ] اﻣﺎ [ ﻧﻪ ً اﻟﺰاﻣﺎ . ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل، از اﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮ، ﺗﻌﺎرض ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه، ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ داﻧﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد . ﺑﺎ درﻧﻈﺮ آوردن ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪي اﻣﺮي ﺻﻮرت ﺑﻨﺪي ﻧﺸﺪه، ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ در ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه، ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﺎري ﺑﺴﻨﺪه وﺟﻮد ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺎ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي در ﺗﻌﺎرض ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮد . از اﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮ، ﻣﻔﻬﻮم ﻓﺎﻧﺘﺰي / ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻧﯿﺰ، اﮔﺮ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ اﻃﻼق ﺷﻮد ﮐﻪ ﻫﻢ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه اﺳﺖ و ﻫﻢ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺳﺎﺧﺘﺎرﻣﻨﺪ، ﺑﻪ ﺑﺎزﺑﯿﻨﯽ ﻧﯿﺎز دارد . اﮔﺮ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺻﻮرتﺑﻨﺪيﻧﺸﺪه اﺳﺖ، ﻣﻌﻨﺎي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه، ﺻﻮرﺗﯽ از ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﯾﮏ ﻧﻮع اﻣﮑﺎن ﺑﺎﻟﻘﻮه اﺳﺖ . اﯾﻦ اﯾﺪه ﺑﺎ ﮔﺴﺴﺖ در ارﺗﺒﺎط اﺳﺖ، ﮐﻪ در ﭼﺎرﭼﻮب داوري ) ﻣﯿﺰان / ﻣﻼك ( اﺳﺘﺮن، ﺑﻨﺎﺑﺮ دﻻﯾﻞ دﻓﺎﻋﯽ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه، ﻧﻮﻋﯽ ﭘﺎﻓﺸﺎري ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه اﺳﺖ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ را در ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺎﻟﻘﻮه و ﺻﻮرت ﺑﻨﺪي ﻧﺸﺪه ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﻪ دارد . ﮔﺴﺴﺖ ﻧﻮﻋﯽ اﻣﺘﻨﺎع ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه اﺳﺖ ﺑﺮاي ﻓﮑﺮﮐﺮدن و ﻣﻌﻨﺎ دادن . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، ﺗﺠﺮﺑﻪي ﮔﺴﺴﺘﻪﺷﺪه ً اﺑﺪا ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﻗﺴﻤﺖ دﯾﮕﺮي از ذﻫﻦ ﺗﻌﺎرض داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، زﯾﺮا ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ از ﯾﮏ ﺻﻮرت ﺳﯿﻤﺒﻮﻟﯿﮏ ﯾﺎ ﻓﻬﻢ دﺳﺖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در آن ﺑﺎ ﭼﯿﺰي ﺗﻌﺎرض داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻌﺎرض ﻣﯿﺎن دو ﻓﺮد ﺣﺎﺿﺮ اﺳﺖ، ﻧﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ دروﻧﯽ در ﯾﮑﯽ از ذﻫﻦﻫﺎ . دو ذﻫﻦ ﺷﺒﯿﻪ دو ﻗﺴﻤﺖ از ﯾﮏ ﺑﺸﻘﺎب ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻤﯿﺰ ﺷﮑﺴﺘﻪ اﺳﺖ : ً ﮐﺎﻣﻼ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرﻧﺪ، اﻣﺎ ﻫﺮﯾﮏ از ﻃﺮﻓﯿﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎ را دارد . در ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪن اﺟﺮا، ﺗﻌﺎرض ﺑﯿﺮوﻧﯽ در ذﻫﻦ ﯾﮑﯽ از دو ﻃﺮف دروﻧﯽ ﻣﯽﺷﻮد و اﯾﻦ اﻣﺮ در ذﻫﻦ دﯾﮕﺮ ، رﺷﺪ ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ را ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽآورد . ﺗﻌﺎرض دروﻧﯽ، اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت رخ ﻣﯽ دﻫﺪ . و درﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﺎرض ﺧﻮدآﮔﺎه، ﯾﮏ دﺳﺘﺎورد اﺳﺖ .
53
Made with FlippingBook Publishing Software