ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ
ﺳﻮژهي ﻣﻨﻘﺴﻢ، از ﺗﺤﻠﯿﻞﮔﺮ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ، او ﺑﺮاي ﮐﺎﻫﺶ درد ﯾﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪي ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﯾﺎري ﻣﯽ ﻃﻠﺒﺪ . اﻣﺎ، ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽﭘﺮدازد ﮐﻪ اﯾﻦ درﺧﻮاﺳﺖﻫﺎ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎي دﯾﮕﺮي ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﺎري ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ، ﯾﻌﻨﯽ اﻗﺪام ﺑﻪ ﺗﻼﺷﯽ ﻓﻮري در ﺟﻬﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﻧﺎﺧﺸﻨﻮدي، اﻣﮑﺎن ﺗﺤﻠﯿﻞ را ﺳﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻧﺘﯿﺠﻪي ﮔﺮﯾﺰﻧﺎﭘﺬﯾﺮ اﯾﻦ ﻧﮕﺎه، آن اﺳﺖ ﮐﻪ آرزوي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه دﯾﮕﺮي در اﯾﻦ درﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ وﺟﻮد دارد، و ﺷﺎﯾﺪ آرزوﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﻮل اﯾﺪهي ِﺗﺤﻠﯿﻞﮔﺮ ﻫﻤﻪﭼﯿﺰدان و ﻣﻮﻫﺒﺖﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﺤﻠﯿﻞﮔﺮ اﻋﻄﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد، ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ) ﯾﻌﻨﯽ در اﻧﺘﻘﺎل .( اﯾﻦ آرزوي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه دﯾﮕﺮ، اﻧﻘﺴﺎم ﻣﯿﺎن درﺧﻮاﺳﺖ ) ﺧﻮدآﮔﺎه ( و اﺷﺘﯿﺎق ) ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ( را ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ . ﺗﻤﺎم ﮐﺎر ِ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ روان ﮐﺎواﻧﻪ ﺑﺮ ﻣﺤﻮر اﯾﻦ اﻧﻘﺴﺎم ﺻﻮرت ﻣﯽﮔﯿﺮد . ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻪ، ﯾﮏ درﺧﻮاﺳﺖ، une demande اﺳﺖ . ازاﯾﻦرو، در ﺗﺮﺟﻤﻪي ِ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺗﻔﮑﺮ ﻟﮑﺎﻧﯽ، از اﯾﻦ اﻧﻘﺴﺎم ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻧﻘﺴﺎم ﻣﯿﺎن demand و desire ﯾﺎد ﻣﯽﺷﻮد . ﺗﻤﺎﯾﺰ ﻣﯿﺎن ﺗﻘﺎﺿﺎ و اﺷﺘﯿﺎق، ِ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻤﺎﯾﺰ آﺷﻨﺎ ﻣﯿﺎن ﻣﺤﺘﻮاي آﺷﮑﺎر و ﻣﺤﺘﻮاي ﭘﻨﻬﺎن اﺳﺖ اﻣﺎ ً دﻗﯿﻘﺎ ﻫﻤﺎن ﺗﻤﺎﯾﺰ ﻧﯿﺴﺖ . ﻧﺰد ﻟﮑﺎن، ﻣﺤﺘﻮاي آﺷﮑﺎر ﺗﻘﺎﺿﺎ از ﻣﻨﻄﻖ آن ﮐﻢاﻫﻤﯿﺖﺗﺮ اﺳﺖ . ﻣﻨﻄﻖ ﺗﻘﺎﺿﺎ، ِ ﻣﻨﻄﻖ ] دﺳﺖﯾﺎﻓﺘﻦ ﺑﻪ [ ﻧﻮﻋﯽ ِراهﺣﻞ ﻣﻮﻫﻮم ﺑﺮاي ﻓﻘﺪان اﺳﺖ » : اﮔﺮ آﻧﭽﻪ را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ، داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ، ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد . « زﯾﺮا آرزوي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه، درﺑﺮدارﻧﺪه ي ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ از ﯾﮏ ﺗﻤﺎﻣﯿﺖ ﻣﻮﻫﻮم اﺳﺖ، و اﯾﻦ آرزو در ﺻﻮرت ﺧﻮد، ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮدﺷﯿﻔﺘﻪ اﺳﺖ . اﯾﻦ آرزو، ﻣﺮﻣﺘﯽ ﻣﻮﻫﻮم ﺑﺮاي آﺳﯿﺒﯽ ﻣﻮﻫﻮم را ﻓﺮض ﻣﯽﮔﯿﺮد . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ آﻣﯿﺰ، اﯾﻦ آرزو ﻧﺎﮐﺎم ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﺑﺎ ﻧﺎﮐﺎم ﻣﺎﻧﺪن اﯾﻦ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﺑﺮاي ] دﺳﺖﯾﺎﺑﯽ ﺑﻪ [ راهﺣﻠﯽ ﻣﻮﻫﻮم، ﺗﺤﻠﯿﻞﮔﺮ درﻋﻮض درﻣﺎن را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺑﯿﺎن اﺳﺘﻌﺎرهﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ از ﻓﻘﺪان و ﺗﻌﺒﯿﺮﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ از اﺷﺘﯿﺎق، ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . در اﯾﻦ ﻧﮕﺎه، ﺷﺒﺎﻫﺖﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد دارد، ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻔﻬﻮم ﻫﺎﻧﺲ ﻟﻮواﻟﺪ (1960) درﺑﺎرهي اﺑﮋهي ﺟﺪﯾﺪ در ﺗﺤﻠﯿﻞ و ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻔﻬﻮم آﺷﻨﺎي روانﺷﻨﺎﺳﯽ اﯾﮕﻮ درﺑﺎرهي ﺧﻠﻖ اَﺷﮑﺎل ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺼﺎﻟﺤﻪ . ﻧﮕﺎه ﻟﮑﺎﻧﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن ﺟﺪﯾﺪ، ﻣﺘﮑﯽ اﺳﺖ ﺑﺮ ﺗﻔﺎوت ﻣﺎﻫﻮي ﻣﯿﺎن ﺳﺎﺧﺘﺎر اﺷﺘﯿﺎق ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪي ﺑﯿﺎن ِ ﻧﻤﺎدﯾﻦ ِ ﻓﻘﺪان اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ و ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺗﻘﺎﺿﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺎور ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯿﺖ و ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮدن و ﯾﮑﭙﺎرﭼﮕﯽ، ﯾﺎ ﺷﻔﺎ دادن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان راهﺣﻠﯽ ﺑﺮاي ﻓﻘﺪان . اﮔﺮﭼﻪ اﯾﻦ دو ﻣﻔﻬﻮم، در ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﻣﻨﻄﻘﺸﺎن ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺮق دارﻧﺪ، ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﺑﯿﺎن ﻣﺤﺾ و واﺿﺢ اﺷﺘﯿﺎق ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﻫﺮ دو در ﺗﻘﺎﺿﺎ، ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﯿﺎن درآﯾﻨﺪ و ﻫﻢ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﻮﻧﺪ . اﺷﺘﯿﺎق ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻋﻠﻨﯽ و ﻣﺤﺾ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد . درﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ، راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ، ﻣﺤﺒﺖ، ﺣﻤﺎﯾﺖ و ﻋﺸﻖ، ﻻﺟﺮم اﺑﺰاري اﺳﺖ ﺑﺮاي ﺣﻤﻞ ﭼﯿﺰي وراي ﺗﻘﺎﺿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻔﺎرش ِ اﺷﺘﯿﺎق ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺻﻮرت ﻣﯽﮔﯿﺮد . و ﻋﻠﺖ ﻇﺎﻫﺮي اﯾﻦ اﺷﺘﯿﺎق، ﻫﻤﻮاره در اﯾﻨﺠﺎ و اﮐﻨﻮن، ﺑﯿﺎن ﯾﮏ ﺗﻘﺎﺿﺎي ﺑﯿﻨﺎﻓﺮدي اﺳﺖ . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، اﮔﺮ اﺷﺘﯿﺎق و ﺗﻘﺎﺿﺎ را اﻣﻮري ﺑﺪاﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﺗﻌﺎرض دارﻧﺪ، در اﯾﻦ ﺻﻮرت، ﺗﻌﺎرض ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﺗﻌﺎرض دﯾﺎﻟﮑﺘﯿﮏ اﺳﺖ؛ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﮐﻨﺎرﻫﻢﮔﺬاﺷﺘﻦ آﻧﻬﺎ، ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﺟﺪﯾﺪ دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺖ . ﻧﻘﺶ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮔﺮ، ﺷﻔﺎدادن ﯾﺎ ﺣﺘﯽ دوﺧﺘﻦ و ﺑﺨﯿﻪزدن اﯾﻦ اﻧﻘﺴﺎم ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﮔﻮش ﻓﺮا دﻫﺪ، آﻧﺎﻟﯿﺰاﻧﺖ را از آن آﮔﺎه
57
Made with FlippingBook Publishing Software