ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ
دارد ﻣﺎﻟﮑﯿﺖ ﭘﺴﺮ را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد ) ﺑﺎرداري اﺑﺪي ( ، درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﻘﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﻨﺪه ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ اﺗﺤﺎدي ﺑﺎ ِ ﭘﺴﺮ ﺗﺤﺖ اﺧﺘﯿﺎر ﺑﻪ وﺟﻮد آورد ﺗﺎ او را رﻫﺎ ﺳﺎزد ﯾﺎ درواﻗﻊ، او را ﺗﺼﺎﺣﺐ ﮐﻨﺪ . ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت، ِ ﮐﺸﻤﮑﺶ دو ﺟﻨﺲ، ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ از اﻧﻔﺼﺎل ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﺪ » : ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﻢ، ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻤﯿﺮي .« ﻣﺸﺨﺼﻪي راﺑﻄﻪي ﭘﺪر ﺑﺎ ﮐﻮدك، دﻟﻬﺮهي ِ ﭘﺪرﻣﺎدري ﻧﺎﺷﯽ از ﻧﺎﺑﺎروري ﺧﻮدش و ِ ﻣﯿﻞ ﺣﺎﺻﻞ از آن، ﺑﺮاي ﺳﺮﻗﺖ ﭘﺴﺮ اﺳﺖ . راﺑﻄﻪي ﻣﺎدر ﺑﺎ ﮐﻮدك ﭘﯿﻮﻧﺪي اﺳﺖ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺗﻼﺷﯽ ﺑﺮاي زادووﻟﺪ و ﺳﭙﺲ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﻣﺤﺼﻮﻟﺶ ﺻﻮرت ﻣﯽﮔﯿﺮد؛ ﭘﺪر ﺑﺎﯾﺪ از اﯾﻦ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﻣﻨﻊ ﺷﻮد . ﭘﺴﺮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺧﻮدش را از زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎدر او را ﺑﻪ آن ﻣﺤﮑﻮم ﮐﺮده اﺳﺖ، ﺑﺮﻫﺎﻧﺪ و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺳﺒﺐ ﭘﺪﯾﺪآﻣﺪن دﻟﻬﺮهي ﻣﺮگ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﺑﻪﻋﻠﺖ زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻪ در آن ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد . ﻓﺮار از زﻧﺪان ﻣﺎدراﻧﻪ ﺑﺮاﺑﺮ اﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﺎدرﮐﺸﯽ و ﮔﻨﺎه ﺗﻮﻟﺪ و ﻣﻨﺘﺎﻇﺮ ﺑﺎ آن، در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ِ ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻣﺎدر ﺑﻠﻌﻨﺪه ﯾﺎ ﻣﺎدري ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﺤﺼﻮل ﯾﺎ ﻫﻤﺎن ﮐﻮدﮐﺶ را ﺑﻪ رﺣﻤﺶ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ، دﻟﻬﺮهي ﺷﮑﻨﺠﻪآوري ﺑﺎ ﺧﻮد دارد . ﺑﺮاي ﭘﺴﺮ، ﭘﺪر ﻣﻨﺠﯽاي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ او را از ﻫﻢ زﯾﺴﺘﯽاي ﮐﻪ ﻣﺎدر ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ در آن ﻧﮕﻬﺶ دارد، رﻫﺎﯾﯽ ﺑﺨﺸﺪ؛ ﭘﺪر ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ راﻫﻨﻤﺎ و ﻣﺪﻟﯽ اﺳﺖ از ﻓﺮدي ﮐﻪ ﺧﻮدش را ﺑﯿﺮون ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ . ﺑﺎاﯾﻦ ﺣﺎل، ﭘﯿﻮﻧﺪ و ﻋﻠﻘﻪ ﺑﺎ ﭘﺪر ﻧﯿﺰ دووﺟﻬﯽ اﺳﺖ؛ ﭼﺮاﮐﻪ ﭘﺪر، ﻋﻼوهﺑﺮ ﻣﯿﻞ ﺑﻪ آزادي ﭘﺴﺮ، ﻣﯿﻞ ﺑﻪ ﻣﻨﻀﻢﮐﺮدن و ﻣﻠﺤﻖ ﮐﺮدن او ﺑﻪ ﺧﻮدش را ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﭘﺮواﻧﺪ؛ ﺑﺮاي ﭘﺪر اﯾﻦ ﮐﺎر، ﻫﻤﭽﻮن راﻫﯽ اﺳﺖ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺮاي ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب و دﻟﻬﺮهي ﻣﺮگ . از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ، ﮐﻮدﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺤﻨﻪ ي ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ روﺑﻪرو ﺷﺪه اﺳﺖ، ﻃﺮد را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻫﻢ ﭘﯿﻤﺎﻧﯽ، ﭘﯿﻮﻧﺪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﻮﻋﯽ اﺳﺘﻘﻼل و ﻋﺪم واﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﯾﺎ ﻫﺮ دو را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد . ﻫﺮ ﮐﺪام از اﯾﻦ ﻧﻘﺶﻫﺎ، دووﺟﻬﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ زﯾﺮا ﻫﺮ ﮐﻨﺸﯽ در دﯾﺎﻟﮑﺘﯿﮏ درون و ﺑﯿﺮون ، ﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽآﯾﺪ، ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻫﺮ ﯾﮏ از وﺿﻌﯿﺖﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدش ﺣﺎﻣﻞ دﻟﻬﺮهي ﺧﺎﺻﯽ اﺳﺖ : درون، اﻣﻨﯿﺖ اﺳﺖ، واﺑﺴﺘﮕﯽ اﺳﺖ و زﻧﺪان اﺳﺖ، درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﯿﺮون، از ﻃﺮﻓﯽ آزادي اﺳﺖ و از ﻃﺮﻓﯽ درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ و ﺗﺮكﺷﺪن . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، رﻓﺘﺎر ﭘﺴﺮ و واﻟﺪﯾﻦ ﻫﻢ ﻋﺸﻖ اﺳﺖ و ﻫﻢ ﻧﻔﺮت، زﯾﺮا ﻫﺮ ﯾﮏ از ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن اﯾﻦ درام، ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪن ﯾﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ درون ﻣﯽ ﺟﻨﮕﻨﺪ و ﻫﻢ ﺑﺮاي آزادي از درﯾﭽﻪاي ﮐﻪ او را ﺑﻪ ] ﻣﺎﻧﺪن در [ دروﻧﯽ ﻣﺤﺒﻮسﮐﻨﻨﺪه ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺑﺎ ﻣﺮﮔﯽ ﮐﻪ ﺗﮏﺗﮏ ﻟﺤﻈﺎت اﯾﻦ دﯾﺎﻟﮑﺘﯿﮏ را ﻣﺸﺎﯾﻌﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . . 4-4 ﻧﻮرﺑﺮﺗﻮ ﮐﺎرﻟﻮس ﻣﺎروﮐﻮ ﻧﻮرﺑﺮﺗﻮ ﮐﺎرﻟﻮس ﻣﺎروﮐﻮ در اﺷﺎرهاي ﮐﻪ ﺑﻪ » دﯾﺎﮐﺘﯿﮏ « در ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎ » ﺗﻌﺎرض « دارد، ﺑﺮ اﺳﺎس آراء ﻓﺮوﯾﺪ، ﮐﻼﯾﻦ، ﺑﯿﻮن، وﯾﻨﯿﮑﺎت، ﻟﮑﺎن، ﻻﭘﻼﻧﺶ و ﮔﺮﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺧﻮدش از دﯾﺎﻟﮑﺘﯿﮏ را ﺑﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻣﺎروﮐﻮ (1977) ﺑﺎ ارﺟﺎع ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪي ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ اش در ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺮزي، ﻣﻔﻬﻮم ﺳﮑﺴﻮاﻟﯿﺘﻪ و ﺑﺎزﻧﻤﺎﯾﯽ در ﻧﻈﺮﯾﻪ ي
65
Made with FlippingBook Publishing Software