8. Komentarze do wyników i wniosków z badania z perspektywy subregionów, przygotowane przez Wydziałowe Zespoły Robocze MSCDN (WZR)
5. Implikacje dla subregionu radomskiego
Z perspektywy subregionu radomskiego rekomendacje powinny odpowiadać jednocześnie na zróżnicowanie terytorialne i na zróżnicowanie funkcjonalne instytucji. Inne rozwiązania będą dominujące w mieście rdzeniowym z większą gęstością instytucji, a inne w gminach, gdzie podstawowym wyzwaniem jest dostęp do infrastruktury, informacji lub kadr. W praktyce oznacza to konieczność odejścia od jednolitego modelu realizacji na rzecz mode - lu modułowego: wspólne standardy i narzędzia na poziomie subregionalnym oraz elastyczne scenariusze wdrożenia na poziomie lokalnym. Tylko takie rozwiązanie pozwoli połączyć spój - ność polityki z realnością wdrożenia. Subregion radomski dysponuje istotnym potencjałem instytucjonalnym (szkoły, przedszkola, biblioteki, instytucje kultury, organizacje pozarządowe, jednostki samorządu terytorialnego, podmioty senioralne), ale potencjał ten wymaga mechanizmu łączenia. Nauczyciel senior może pełnić funkcję naturalnego łącznika między środowiskiem edukacyjnym a środowiskiem lokal - nym, o ile zostanie wyposażony w jasną rolę, wsparcie i uznanie. Istotną implikacją jest także konieczność wzmacniania działań międzypokoleniowych. Ulo - kowanie części aktywności przy szkołach, bibliotekach lub pod ich egidą stwarza warunki do transmisji doświadczenia, budowania lokalnych więzi i ograniczania stereotypizacji starości, przy jednoczesnym wzmacnianiu sprawczości samych seniorów.
6. Założenia strategiczne projektowania działań aktywizacyjnych
Przeprowadzona analiza prowadzi do przyjęcia zestawu zasad projektowych, które powinny porządkować wszystkie działania w subregionie radomskim niezależnie od typu instytucji reali - zującej program. Zasady te mają charakter nadrzędny wobec pojedynczych projektów i powin - ny być wpisane do lokalnych regulaminów, procedur współpracy oraz kryteriów finansowania. Pierwszy filar stanowi partycypacja nauczycieli seniorów rozumiana jako realny udział w roz - poznawaniu potrzeb, współtworzeniu oferty, testowaniu rozwiązań i ocenie efektów. Oznacza to odejście od modelu konsultacji pozornych na rzecz współodpowiedzialności za przebieg działań, w tym udziału seniorów w zespołach programowych i przeglądach kwartalnych. Drugi filar stanowi lokalność – czyli projektowanie treści, metod i narzędzi adekwatnie do spe - cyfiki gminy, miasta, powiatu i środowiska uczestników. Lokalność nie oznacza zamknięcia na inspiracje zewnętrzne, lecz adaptację rozwiązań do realnych warunków dostępności, rytmu życia społeczności i lokalnego kapitału instytucjonalnego. Trzeci filar stanowi samopomoc i solidarność środowiskowa. Słusznie podkreśla się potrzebę uwzględniania osób z barierami dostępu, samotnych, zagrożonych wykluczeniem, o ograni - czonej mobilności lub obniżonych kompetencjach cyfrowych. Włączenie mechanizmów sa - mopomocowych (np. wsparcie rówieśnicze, wspólne dojazdy, wolontariat) zwiększa trwałość i dostępność działań.
224
Made with FlippingBook - Online Brochure Maker