RAPORT System doradztwa zawodowego

8. Komentarze do wyników i wniosków z badania z perspektywy subregionów, przygotowane przez Wydziałowe Zespoły Robocze MSCDN (WZR)

2. Implikacje dla subregionu radomskiego

Najważniejszym zjawiskiem diagnostycznym jest utrzymująca się luka między wysokim poziomem formalnych deklaracji realizacji doradztwa i preorientacji zawodowej a praktyczną spójnością wdrożenia na poziomie codziennej pracy nauczycieli. W badaniu odnotowano bardzo wyso- kie deklaracje realizacji preorientacji przez dyrektorów przedszkoli (99,1%) oraz powszechność formalnych rozwiązań organizacyjnych, jednak równolegle część nauczycieli jednoznacznie nie potwierdza systematycznej realizacji zadań doradczych, a działania pozostają nierzadko roz- proszone, okazjonalne i słabo osadzone w jednolitym standardzie. Wyniki wskazują na wyraźną lukę kompetencyjno-narzędziową. Nauczyciele deklarują goto- wość i motywację do realizacji doradztwa, ale jednocześnie sygnalizują brak powszechnie dostępnych, bezpłatnych narzędzi diagnostycznych i materiałów dydaktycznych, co w części przypadków skutkuje finansowaniem pomocy z własnych środków. Z perspektywy subregio- nu radomskiego problem ten jest wzmacniany przez zróżnicowany dostęp do oferty wsparcia i infrastruktury oraz przez koszty dojazdów do działań terenowych. Dane potwierdzają preferencję nauczycieli do elastycznych i praktycznych form doskonalenia. Najwyżej oceniane są kursy e-learningowe z materiałami (57,4%) i warsztaty metodyczne (62,1%), a istotny odsetek badanych wskazuje formułę zdalną jako najbardziej dostępną organizacyjnie. Dla subregionu radomskiego oznacza to konieczność budowy hybrydowego systemu rozwo- ju zawodowego, który zapewni dostępność poza centrum miejskim oraz nacisk na ćwiczenie narzędzi, a nie wyłącznie przekaz teoretyczny. Wyniki badania ujawniają także zróżnicowanie jakości wsparcia ze strony organów prowadzą- cych. W części danych dotyczących przedszkoli odnotowano, że 17,8% dyrektorów deklaruje brak działań wspierających, podczas gdy najczęściej wymienianą formą wsparcia jest ułatwia- nie współpracy z podmiotami zewnętrznymi (46,0%), a następnie finansowanie doskonalenia (37,9%). W szkołach podstawowych relatywnie silniej obecne jest finansowanie dodatkowych form doskonalenia (58,4%), ale rzadziej występuje bezpośrednia organizacja takich form przez organ prowadzący. Ten obraz uzasadnia potrzebę ujednolicenia standardu wsparcia i jego rozliczalności. Subregion radomski posiada jednocześnie istotne zasoby, które należy przekształcić w trwa- łe mechanizmy jakościowe. Należy do nich częstsze, systematyczne angażowanie rodziców w przedszkolach (69,1%), wysoka skala współpracy placówek z partnerami zewnętrznymi, a także potencjał do wykorzystania doświadczenia nauczycieli o długim stażu. Badania dotyczące ka- dry doświadczonej wskazują bardzo wysokie kompetencje dydaktyczno-wychowawcze (93,1%) i komunikacyjne (62,1%), które mogą stać się osią modelu mentoringowego. Na poziomie pracy z uczniem badania wskazują na potrzebę odejścia od modelu wąsko te- stowego na rzecz modelu rozwojowego i holistycznego. Zwiększenie skuteczności doradztwa wymaga silniejszego rozwijania kompetencji miękkich, odporności psychicznej, umiejętności komunikacyjnych i sprawczości ucznia, przy jednoczesnym zachowaniu komponentu diagno- stycznego. Jest to szczególnie ważne wobec sygnalizowanych przez środowisko narastających trudności motywacyjnych i emocjonalnych uczniów.

340

Made with FlippingBook - Online Brochure Maker