L´Inverno
Talvi
Allegro non molto ”Aggiacciato tremar trà neri algenti Al Severo Spirar d’ orrido Vento, Correr battendo i piedi ogni momento; E pel Soverchio gel batter i denti;” Largo ”Passar al foco i di quieti e contenti Mentre la pioggia fuor bagna ben cento” Allegro ”Caminar Sopra ’l giaccio, e à passo lento Per timor di cader gersene intenti; Gir forte Sdruzziolar, cader à terra Di nuove ir Sopra ’l giaccio e correr forte Sin ch’ il giaccio si rompe, e si disserra; Sentir uscir dalle ferrate porte Sirocco Borea, e tutti i Venti in guerra Quest’ é ’l verno, mà tal, che gioja apporte.”
Taas meitä piiskaa tyly Pohjainen. Sen viima tunkee luihin, ytimiin. Ja vaikka lämpimikseen hypittiin, pian tupaan juostiin hampaat kalisten.
Hohkaava uuni, hehku kekäleiden on paras lääke päiviin sateisiin.
Nyt lumi peittää tienoot nietoksiin. Tie järven yli on taas iljanteinen, ja vaikka varot joka askelmalla – päistikkaa juostessasi yli jään – se murtuu kilpaa jalkojesi alla. Myös ylhä taivas ryhtyy ärjymään, kun rautaporttejansa reuhtomalla käy myrskytuulet taistoon keskenään.
Sonettien vapaa suomennos Vesa Tapio Valo
Made with FlippingBook - Online magazine maker