بازگشت به فهرست محتوا
ناخودآگاه و تعارض درون روانی). در این زمینه ، مفهوم انتقال متقابل نمونه بارز و نشانگر تعامل مداوم نظریه و عمل، کار بالینی و مفهوم سازی کردن، از " تولد روانکاوی " تا ادامه تکوین آن است. فروید مفهوم انتقال متقابل را معرفی کرد، اما برای پرداختی روشن تر به آن به عنوان ابزار مفید در کار تحلیل گامی بر نداشت- گامی که او برای مفهوم انتقال برداشت. دیدگاه ابتدایی فروید به انتقال متقابل دیدگاهی " محدود " برشمرده شد، و همانطور که در اولین کتاب ها، سخنرانی ها و مجلات روانکاوی آمده است، بسیاری از اولین طرفداران او بر این رویکرد محدود او صحه گذاشته اند(استرن، ، ؛19117 اسلر 1920 ؛ ستولتنهوف، ؛1926 فنیچل، 1933 ،1927 ؛ هان-کنده، 1936 ). در متون انگلیسی، دیدگاه محدود اغلب از کلمه دو بخشی با خط فاصله " انتقال- متقابل " ( counter-transference )، استفاده می کرد که تکیه آن بر ناخودآگاه (انتقالی) بودن واکنش روانکاو به انتقال بیمار است،. هلن دوچ ( 1926 )، با اشاره به مشخصه جالب توجه این رویکرد، انتقال- متقابل را به عنوان " وضعیت مکمل " ( complementary position ) تشریح کرده است، که بعدها در کار هنریچ رکر به آن پرداخته شده است. برای بررسی سرنوشت این تعریف محدود، می توان مداومت آن را در کارهای پرچم داران تکنیک فرویدی مانند آنه ریچ (ریچ، 1951 )، و از زاویه کمی متفاوت ژاک لکان ( 1977/1966 ) مشاهده کرد. در حالیکه ریچ تأکید داشت که " انتقال- متقابل " مانع انتقالی برای همدلی روانکاوانه است، لکان، علیرغم از نوساختن و وسعت بخشیدن اثر دانش و " قدرت " روانکاو درون رابطه نامتوازن روانکاو و بیمار؛ انتقال متقابل را منحصراً، مخزن اشتباهات، سوء برداشت ها، نوروزها و شکاف ها در کنش کلی روانکاو و بلااستفاده در کار تعبیر دانست(لکان، 1977/1966 ). مفهوم لکانی از انتقال متقابل به عنوان نیازی برای پیشی گرفتن اشتیاق روانکاو بر اشتیاق بیمار جهت فهم کلیت پویایی بینافاعلیت موقعیت – که در اظهار نظر معروف او مبنی بر اینکه " مقاومت " در تحلیل اول و آخر مقاومت روانکاو است نیز بازگو شده است- همچنان امروزه هم به ویژه در رویکرد بینافاعلیت فرانسوی در اروپا و امریکای شمالی، طنین انداز است(فرلانگ، .)2014
102
Made with FlippingBook Publishing Software