بازگشت به فهرست
دادن» و «گذشت کردن» - این دفاعی ضروری است در مقابل رانه ی تهاجمی شخص و یا تشویش ناشی از احتمال از دست دادن ابژه. میانجی گری ایگو در آمائه فضایی برای زندگی خصوصی عاطفی ایجاد کرده و اجازه بروز و بیان رانه های فردی انسانی را می دهد، خواه لیبیدینال و مهرآمیز باشند و خواه تهاجمی. آمائه ریشه در تجارب پیش- کلامی با مراقبی بخشنده دارد که توانایی درک نیازهای عاطفی و اشتیاقات کودک را دارد و با همدلی به آنها پاسخ می گوید؛ این مفهوم بی شباهت به مفهوم " دلمشغولی های ابتدایی مادرانه " وینیکوت( 1965 ) نیست که مشخصهی " مادر فداکار متداول " است. در این فضا، وینیکوت تفاوتی میان مادر- محیط که ارتباط از نوع ایگویی را موجب می شود(در آغوش گرفتن، ملاطفت، همدلی) و ابژه- مادر که غریزه های اید/ رانه ها به سمتش نشانه گرفته شده اند، قائل است؛ این تفاوت از نقطه نظر روابط ابژه می تواند برداشتی باشد از آنچه فروید سالها قبل، به عنوان تقسیم عشق به دو جریان عاطفی و شهوانی تعریف کرد. ارتباطات رفتاری از نوع آمائه و آمائرو می تواند در انواع عملکردهای دفاعی گردآوری شود؛ از جمله در سرکوب، پسروی و پسروی جزئی، باطل کردن، شکل گیری عکس العملی، " رازی متقابل " ، و یا حتی راهبردی برای استعلا. در این فرمول بندی دفاع – انطباق، نیز، مفهوم " متقابلبودن " رشد و ارتباط و انتقال در آمائه مستتر است: مفهوم کودک و مادر منطبق بر یکدیگر، از نظر هارتمن( 1958 )، و نظر وینیکوت( 1965 ) در باب " محیط در آغوشگیرنده " و همینطور مفهوم " حفاظت کننده/ حفاظتشده " بیون( ،)1962 " خود- ابژگی " کوهات( 1971 ) و " بینا- عاطفیت " سترن( 1985 ) همگی می توانند همین کاربرد را داشته باشند. رفتار از نوع آمائه می تواند در تمام دوران زندگی و در تمام برخوردهای اشتیاقات و نیازهای فرد با محدودیت های فرهنگی- سوپرایگو، کاربرد داشته باشد. -6 نتیجه گیری از آنچه گفته شد می توان نتیجه گرفت که رفتار و نگرش از نوع آمائه نباید بیان ساده ی نیازهای ناشی از وابستگی تلقی شود و مفیدتر این است که آمائه در پیچیدگی فضای جایگزینی رانه/ اشتیاق و همچنین شکل گیری دفاع، مورد توجه قرار گیرد. این نگرش پیچیده به خصوص در مورد تعاملات انتقالی کاربرد دارد. ظاهر آمائه در روابط دوطرفه ی بالینی، ممکن است نشان از انتقال مثبت ناشی از اعتماد روزافزون به تحلیلگر و صداقت با او داشته باشد که می تواند در خدمت اتحاد دوطرف تحلیل و کار بالینی قرار بگیرد. دوئی( )1989 در واقع معتقد است که دلایل آگاهانه ی مشوق بیمار به مراجعه به روانکاو، هرچه باشد، دلیل ناخودآگاه و
11
Made with FlippingBook Publishing Software