بازگشت به فهرست محتوا
ممکن است منجر به همانندسازی های فرافکن افراطی و ناامیدانه نوزاد شود(رجوع کنید به مدخل مجزا برای مهار: مهار کننده/ مهار شده). پس از آن، این مفهوم معمولا به یک رخداد بالینی خاص از نوع بینافردی اشاره دارد، که در آن بیمار بخش هایی از خود را خارج کرده و در روانکاو فرافکنیمی کند، به شکلی که او را به مشارکت در روند فرافکنی وادارد: دقیقا این ویژگی- مشارکت روانکاو با فاعلیت او- است که پیش کشیده می شود. به عبارت دیگر، درحالیکه نخست در چهارچوب روانشناسی یک نفره به مفهوم همانندسازی فرافکن پی برده شد، معنی آن در طول زمان و به شکل فزاینده ای در چارچوب های دو نفره بیشتری ورود پیدا کرد. این دلیلی است که توضیح می دهد چر ا این مفهوم موفقیت بزرگی در خارج از قلمرو کلاینیها – که از آن نشات گرفته- بدست آورد. مفهوم پاسخ دهی به نقش که قرابت زیادی به روش پساکلاینی درک همانندسازی فرافکن دارد، در سال 1976 توسط جوزف سندلر فرمول بندی شد که تصویر متمایزی از سنت انا فروید است(مالبرگ و رافائل-لف 2012 )، تا بر نوعی از رفتار روانکاو تأکید کند که می توان " [...] آن را معمولا به عنوان سازگاری و مصالحه ای میان گرایشات یا تمایلات شخصی او و نقش- رابطه، که بیمار ناخودآگاه در جستجوی ایجاد آن است، تلقی کرد(سندلر ،1976 ص .)47 علاوه بر گستردگی معنایی ناشی از همانندسازی فرافکن و انتقال متقابل، چرخش در روانکاوی رابطه مند اروپایی تحت تأثیر روانکاوی رابطهمند آمریکای شمالی بوده است، که در آن ترکیبی از عناصر روانشناسی ایگو، خویش- روانشناسی ، و بینافردی گرایی منجر به تعدادی مکاتب فکری شد که ماهیتی رابطه مند و نام های متنوعی داشتند، از قبیل ساختارگرایی، بینافاعلانه گرایی، دیدگاه پسامدرن و غیره. مفهوم اجرا فصل مشترک این رشته های مفهومی و همین طور رابطهمندی بالینی بود(رجوع کنید به مدخل مجزای برای بازاجرای ناخودآگاه) که از هر دو سمت اقیانوس اطلس، در ایالات متحده و همین طور در اروپا گسترش یافت(بوهلبر و همکاران . )2013 آنچه به واژه ی بینافاعلیت معنای خاص تری داد، ارزش فزاینده ای بود که به مفهوم سوژه در مواجهه های بالینی داده شد: نقش روانکاو به عنوان یک مشاهده گر خنثی و بی طرف از رخدادهای تحلیلی و ابژه ای خنثی از پدیدهی انتقال شروع به تقلیل یافتن کرد و به عنوان فردی که با ویژگی ها و مشخصات خودش در رخدادهای تعاملی شرکت می کند، و از موضع فاعلیت خود برای درک پویایی ناخودآگاه بیمار بهره می برد، گسترده تر شد(پانسی .)1997 دیدگاه تک بعدی کلاسیک از روانکاو خنثی، که تنها گاهی اوقات تحت تأثیر واکنش های ناخواسته انتقال متقابل قرار می گرفت، با دیدگاه چند وجهی تجربه روانکاو جایگزین شد، که دربرگیرنده ی دریافت های انتقال متقابل و همچنین ایجاد و شکل گیری نیرو فاعلیت او است. عباراتی مانند فاعلیت یا بینافاعلیت بدیع بودن و یکتایی مواجهه
170
Made with FlippingBook Publishing Software