بازگشت به فهرست
دربردارندهی رفتارهایی بود پیرامون تعارض و در عین حال، بینیاز از آن. هارتمن ( )1950 اشاره کرد که چگونه خودفرمانی اولیه میتواند در شکلگیری تعارض دخالت داشته باشد، و خودفرمانی ثانویه چگونه میتواند از درون تعارض برآید و دیگرباره آکنده از تعارض شود. با این حال، از نظر برخی روانشناسان ایگو که بعدتر آمدند ( بلَنک، ؛ 1966 بلنک و بلنک، ً، )1972 ظاهرا مفهوم فضاهای بدون تعارض و خودفرمانی ایگو که هارتمن مطرح کرد، نشان میداد که ایگو از سایر کارگزاریهای روانی ، مستقل و مجزا است. همچنین این تفسیر خاص از مفاهیم خودفرمانی ایگو و فضاهای بدون تعارض در شکل دادن به گرایشی نقش داشت که تعارض را کماهمیتتر می دانست؛ جهتگیریهایی مانند روانشناسی خود؛ یعنی نظریهی روانکاوانهی رشد که بر نقش نقص بیش از تعارض تأکید میکند.
، . 3-1-۲ برنر آرلو، رنگل: نظریه ی مدرن تعارض و نظریهی ساختاری معاصر
برنر و آرلو آن مفهوم موردنظر فروید دربارهی شکلگیری [ساختار] روانی را که درنتیجهی تعارض میان ساختارهای ذهن، یعنی اید، ایگو و سوپرایگو، بهوجود میآید، بسط دادند. آنها این ایده را پیش نهادند که همه ی خروجیهای [دستگاه] روانی، یعنی رؤیاها، سیمپتومها، فانتزیها، شخصیت و تداعیهای آزاد، عملا محصول تعارض هستند. از نظر برنر، حتی سوپرایگو نوعی از شکلگیری مصالحه یا مجموعهای از مصالحههاست. به تعبیر خود برنر: «هر چیزی در زندگی روانی … نوعی شکلگیری مصالحه است … ترکیبی از برآورده شدن مشتقات رانه … ترکیبی از ناخوشی به شکل اضطراب و عاطفه ی افسردهوار … و دفاعهایی هستند که کارکردشان کاستن از ناخوشی و کارکرد سوپر ایگو است … هیچ فکری، هیچ کنشی، هیچ فانتزیای، هیچ رؤیا یا سیمپتومی هرگز صرفا یکی از اینها یا آن یکی نیست. هر رفتار، حس یا فکری بهنحوی چندجانبه توسط همهی آنها متعین میشود … » (در : ریچاردز، ویلیک ، ، 1986 صفحات .)40-39 این رویکرد پیچیده بر آنچه یک تحلیلگر می شنود، تأثیر میگذارد: «فرد، دیگر با این هدف به بیمار گوش نمیدهد که پرسش او را پاسخ دهد: آیا این ارضاشدن آرزوی ناخودآگاه است یا دفاع است یا سوپرایگو؟ فرد ازپیش میداند در تمام نمونهها پاسخ به هر سهی آنها مثبت است. درعوض فرد یاد میگیرد بپرسد: «چه آرزوهای ناخودآگاهی که ریشه در کودکی دارد، در اینجا برآورده می شود؟ … آنها چه ناخوشی ( اضطراب یا عاطفه ی افسرده واری) را بیدار میکنند؟ وجه دفاعی چیست؟ وجه سوپرایگو کدام است؟» (برنر، در: ریچاردز، ویلیک ، ، 1986 صفحهی . )40
35
Made with FlippingBook Publishing Software