ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ
ﺗﻌﺎرض ﺳﺎﺧﺘﺎري را در ﺑﺮ داﺷﺖ . درﺳﺖ ﻫﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ رﻧﮕﻞ ﺑﺮ وﯾﮋﮔﯽ ِ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎي ﺗﻌﺎرﺿﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﭼﮏ و ﮐﻨﺶﻫﺎي آزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽﮐﺮد، آرﻟﻮ (1969) ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﺪاوم ﻓﺎﻧﺘﺰيﻫﺎي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺟﻨﺒﻪﻫﺎي ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻓﺮد، ازﺟﻤﻠﻪ ﻗﻠﻤﺮوﻫﺎي ً ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻋﺎري از ﺗﻌﺎرض، ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . از ﻧﮕﺎه آرﻟﻮ، ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻧﻮﻋﯽ ﺣﺎﻟﺖ ذﻫﻨﯽ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽ آورد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ادراك و ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ را ﺳﺎزﻣﺎندﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . و اﻣﺎ درﺧﺼﻮص ﻣﻔﻬﻮمﭘﺮدازي ﮐﻨﺶ درﻣﺎﻧﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﭘﺮدازان ﻣﺪرن ﺗﻌﺎرض، آﺑﻨﺪ (2007) ﺗﻮﺟﻪﻫﺎ را ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖﻫﺎي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻧﮕﺮشﻫﺎي اﻧﺘﻘﺎﻟﯽاي ﺟﻠﺐ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎ آن دﺳﺘﻪ از ﻓﺎﻧﺘﺰيﻫﺎي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻣﺘﻨﺎﻇﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ وﯾﮋه ﺣﻮل ﻣﺤﻮر وﺿﻌﯿﺖ و ﻓﺮآﯾﻨﺪ روانﮐﺎواﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ . ﺑﺮ اﺳﺎس ﻧﮕﺎه ﮔﺮِي درﺑﺎرهي » ﻓﺮآﯾﻨﺪ رﺻﺪﮐﺮدن از ِ ﻧﺰدﯾﮏ « ﮐﺎرﮐﺮدﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﮐﻼم ﺷﻔﺎﻫﯽ ﮐﻪ در ﻫﺮ ﺟﻠﺴﻪ رخ ﻣﯽدﻫﺪ، اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺑﺮ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﺤﻠﯿﻞ اﻧﺘﻘﺎﻟﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﻧﮕﺮاﻧﯽﻫﺎ درﺑﺎره ي واﮐﻨﺶﻫﺎي ﻣﺤﺘﻤﻞ و ﻗﻀﺎوت ﮔﻮﻧﻪي ﺗﺤﻠﯿﻞﮔﺮ، در ﭼﺎرﭼﻮب ﭘﺎراداﯾﻢ ﻧﻈﺮﯾﻪي ﻣﺪرن ﺗﻌﺎرض، اﺳﺖ . ﻣﻄﺎﻟﻌﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺲ از اﯾﻦ آﻣﺪﻧﺪ و درﺑﺮدارﻧﺪهي روانﺗﺤﻠﯿﻠﯽ ﮐﺎﻣﻠﯽ ﺑﻮدﻧﺪ، اﯾﻦ دﯾﺪﮔﺎه ﻣﻌﺎﺻﺮ را ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺎرضﻫﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﻃﺮف ﻧﻤﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﺣﺘﯽ ﭘﺲ از ﺗﺤﻠﯿﻞ، ﺗﻌﺎرضﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻋﻨﺎﺻﺮي ﻓﻌﺎل و آﻣﺎده در روان ﻓﺮد ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ . آﻧﭽﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻓﺮد ﺑﺮاي ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﮕﯽ ﺗﻌﺎرض ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺳﺎزﮔﺎراﻧﻪﺗﺮ اﺳﺖ ) ﭘﺎﭘﯿﺎﺳﻮﯾﻠﯽ، 1995 ؛ آﺑﻨﺪ، .(1998
. 3-1-3 ﻧﻈﺮﯾﻪي رواﺑﻂ اﺑﮋهاي و ﺗﻌﺎرض درون ﻧﻈﺮﯾﻪي ﺳﺎﺧﺘﺎري : دورﭘﺎت و ﮐِﺮﻧْﺒﺮگ
ﺗﺌﻮدور دورﭘﺎت (1976) اﺻﻄﻼح » ﺗﻌﺎرض رواﺑﻂ اﺑﮋهاي « را ﻣﻄﺮح ﮐﺮد؛ اﯾﻦ اﺻﻄﻼح ﻧﻮﻋﯽ از ﺗﻌﺎرض دروﻧﯽ را ﺗﻮﺻﯿﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﺎﺧﺘﺎر رواﻧﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﺘﻤﺎﯾﺰي اﺳﺖ و ﺑﺮ ﺗﻤﺎﯾﺰ اﯾﺪ - اﯾﮕﻮ - ﺳﻮﭘﺮاﯾﮕﻮ ﺗﻘﺪم دارد . ﺗﻌﺎرض رواﺑﻂ ِاﺑﮋهاي دورﭘﺎت ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪي ﻓﺮد از ﺗﻘﺎﺑﻞ ﻣﯿﺎن آروزﻫﺎي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺧﻮدش و ﺑﺎزﻧﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎي دروﻧﯽﺷﺪهي آرزوﻫﺎي ﻓﺮد دﯾﮕﺮ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدد . اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ ﻣﺜﺎﻟﯽ ﺑﯿﺎورﯾﻢ، ﭼﻨﯿﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد » : ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻢ، اﻣﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﻣﺎدرم ﺻﺪﻣﻪ ﻣﯽ زﻧﺪ .« دورﭘﺎت ﺑﺎ ﻧﺸﺎن دادن ﻧﻘﺺﻫﺎي ﻣﻤﮑﻦ اﯾﮕﻮ و / ﯾﺎ ﺳﻮﭘﺮ اﯾﮕﻮ ) ﮔِﺪو و ﮔُﻠﺪﺑﺮگ، (1973 و ﻣﺮﺣﻠﻪاي ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ از ﺷﮑﻞﮔﯿﺮي ﺳﻮﭘﺮاﯾﮕﻮ ) ﺳﻨﺪﻟﺮ، (1960 ، ﺑﺮ ﻧﯿﺎز ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻣﺪل ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺮاﺗﺒﯽ از ﺗﻤﺎﯾﺰ ﮔﺬاري دروﻧﯽ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺪل ﺳﻪﺗﺎﯾﯽ و در ﺳﻄﺤﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ، ﯾﮏ ﻣﺪل رواﺑﻂ اﺑﮋهاي را ﺷﺎﻣﻞ ﺷﻮد . در اﯾﻦ ﺳﻄﺢ، ﺳﻮﭘﺮاﯾﮕﻮ ً ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻫﻤﭽﻮن ﻧﻤﺎﯾﻨﺪهاي دروﻧﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد و » ﮔﻨﺎه ﺟﺪاﯾﯽ « ، از ﺟﺪاﯾﯽ ﻧﺎﺗﻤﺎم ﻣﯿﺎن ﺧﻮد و اﺑﮋه ﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ آﯾﺪ و ﻧﯿﺰ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺑﺎزﻧﻤﺎﯾﺎﻧﻪ ً ﺗﻤﺎﻣﺎ دروﻧﯽ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ . ازآﻧﺠﺎﮐﻪ ﺑﯿﻤﺎر دورﭘﺎت درﺑﺎرهي » ﻣﺎدر ذﻫﻨﯽ « ﺣﺮف ﻣﯽزد و ﻧﻪ درﺑﺎرهي ﯾﮏ ﺑﺮﻫﻢﮐﻨﺶ واﻗﻌﯽ ﺑﺎ ﻣﺎدرش، ﺗﻌﺎرض ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﺳﺖ در زﻣﺮهي ﺗﻌﺎرضﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ و ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﺷﺪه ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪي ﺷﻮد .
37
Made with FlippingBook Publishing Software