بازگشت به فهرست محتوا
هر انسانی یک عامل فعال برای نقل و انتقال ( Transport ) (ایده ای مرتبط با اصطلاح انتقال) در جهت ابژه است، عاملی برای جانشین سازی. انتقال، طبق نظر آبادی جانشین س ازی و جایگزینی عواطفی از یک ابژه، بر جانشین و ابژهی دیگر است. انتقال نه فقط مسئول عشق تحلیل شونده، بلکه هر نوع عشقی انتقال عاشقانه است. در درون انتقال یک " فرا یند ارائه " ( Process of Presentification ) تولید میشود، یک حضور ناپایدار که گذشته را به کنش درمیآورد، فقدان و غیبت را محو کرده و باعث می شود اتفاقات به شکلی جادویی خیالی بیفتند. اینها خیالاتی از دوران کودکی هستند که سوژه را در بند خود نگه داشتهاند. آبادی با استفاده از مدل مرحلهای، این دیدگاه را بیان می کند که انتقال به ندرت در برگیرنده بازیابی ص رف تجربیات است. بلکه درعوض مجموعهای را می سازد که جنبه های کودکانه در آن ترکیب میشوند، و با جنبههایی که متعلق به رشد متعاقب فرد است مرتبط میگردند، که معانی و اهمیت جدیدی را به تجربیات قبلی اضافه می کند . در حین فرآیند انتقال دو نفر توسط آن تغییر میکنند: بیمار که به خود تصویری از کودکی که زمانی بوده و رابطه با ابژه را داشته " منتقل " میکند، و " دیگری " ، ابژهی رابطه مند به سمت فردی که بیمار تصورش را به آن منتقل میکند. در نتیجه، آبادی پیشنهاد می کند در اینجا انتقال تصاویر و انتقال روابط وجود دارد. این " دیگری " که در انتقال ظاهر می شود با عواطف، ایماگوها و بخشهایی از ایگ و در برگرفته میشود، که رابطه را تبدیل به نوع خود شیفتهو ارش می کند . یعنی می توان گفت که انتقال رابطهای خودشیفتهوار با ابژهی حمایت کننده را به وجود میآورد ( یک رابطه انگلوار) که بدون آن انتقال ناممکن است. این رابطه خودشیفتهوار تلاش خواهد کرد تا ابژه را تصاحب کند که در ابتدا خود را به عنوان دیگری معرفی کرده است؛ به بیان دیگر: رابطه با شخصی که به واسطه " من " نبودن، می تواند از من مراقبت کند. با این حال خودشیفتگی فرد را تشویق می کند تا این دیگری را به بخشی از خود تبدیل کند، در نتیجه وابستگی نگران کننده و دردناک را به رسمیت نشناسد ( نادیده انگاری). در نتیجه " دیگری " مورد حمله قرار میگیرد، در او نفوذ میکند، به استثمار گرفته شده و توسط بخشهایی از ایگو خود فرد پالائیده میشود. آبادی سرمنشأ انتقال را تا اولین تجربه رها شدگی کودکی دنبال کرد، که در آن با معرفی شدن این دیگری، به او وابسته شده در حالیکه همزمان وابستگی خود را نادیده می انگارد. در نتیجه، فرا یند تحلیلی مشتمل بر کمک به بیمار برای اذعا ن به این فرایند است، در جایی که دیگری، فرد دیگری است و بخشی از خود او نیست.
480
Made with FlippingBook Publishing Software