بازگشت به فهرست
فرزندکشی در مرحلهی دوم قرار میگیرد و از مکانیسم همانندسازی با متجاوز (مهاجم) تبعیت میکند ( ، 1974 صفحه ی .)314 راسکوفسکی ردپای نمودهای فرزند کشی را در اسطوره شناسیهای اقوام گوناگون و در انجیل دنبال میکند؛ او درنهایت انجیل را بنیان و شالوده ی مفهوم یکتاپرستی و فرآیند اجتماعی فرهنگی میداند .)1981(
. 4-۲ موریسیو آبادی
موریسیو آبادی در کتابش « de Edito Renecimiento )1977( » بر مبنای تفسیر تازهای از «ادیپوس شهریار» سوفوکلس، بهنحوی عقدهی ادیپ را بازخوانی کرد. در نتیجهی این دریافت تازه از عقدهی بنیادین، عناصری که در این تعارض دخالت دارند، چیزی غیر از عناصری هستند که بهطور سنتی و کلاسیک پایه ریزی شدند. نزد آبادی ، انگیزهی تمام رفتارها، دلهره و اضطراب مرگ است . بنابراین، هر گونه تلاشی برای تعبیر اظهارات یک سوژه، تنها میتواند در نوعی داینامیک سهتایی فهمیده شود. شخصیت پدر، مادر و پسر که در درک فرویدی از ادیپ حضور دارند با نقشهایی جایگزین میشوند که، به معنای دقیق کلمه، بهطور همزمان یا پیاپی، هر چهرهی واقعیای میتواند در این جایگاهها قرار بگیرد. این نقشها عبارتاند از : نقش درون نگهدارنده، نقش بیرون کشنده، و نقش فرزند. اگر دلهرهی بنیادین، دلهرهی مرگ باشد، چه برای مادر چه پدر، آنچه بقا را تضمین می کند، بهشکلی خیالی و موهوم، تملک فرزند است. به این صورت، فانتزی بارداری ابدی و همیشگی، برای هر دو جنس، جهانی است. حسادت مردانه (مذکر) که پشت نظام مردسالار پنهان میشود، با امکان بارداری زنان ملازم و همراه است. این موضوع، منشأ رسم « couvade » است که بهخوبی در بسیاری از فرهنگهای بدوی مستند شده است؛ در این رسم، پدر آینده، درحالیکه همسرش بچه را به دنیا میآورد، ادای زایمان و وضع حمل را درمیآورد. مدل انتخابی آبادی برای شرح و تبیین شیوهای که در آن، این سه نقش مشخص و اضطرابهای خاص آنها که همراه این دیالکتیک به هم پیوند مییابند، مدل تولد است با سه لحظه : بارداری، عبور از کانال تولد و زندگی خارج ازرحمی. تعارض در دو محور شکل میگیرد و رشد میکند: کشمکش میان دو جنس و ِ کشمکش پدرمادر بر سر کودک. پدر و مادر بر سر مالکیت پسر می جنگند؛ پسر در این تقابل ، نوعی وجه شرط است. کشمکش تحت فرمان دو حس است: احساس دوست داشتن، که باید گفت حسی است برای یکپارچگی، و احساس نفرت که در پی تقابل و طرد است. از سوی دیگر، پسر، به دنبال آن است که خود را از یکی از والدین رها سازد و برای این کار، باید با دیگری، همپیمان شود؛ گرایش و میل جنسی به یکی از والدین- پدر یا مادر- ابزار و وسیلهای است که از طریق آن، همپیمانی -رشتهی پیوند- برقرار میشود. نقش درون نگهدارنده سعی
64
Made with FlippingBook Publishing Software