47
Meritum 2 ( 81 ) 2026 Mazowiecki Kwartalnik Edukacyjny
NAUCZYCIEL JAKO TWÓRCA PROCESU WSPÓLNOTOWEGO
ani sławą, ale tym, jak traktuje innych ludzi. To właś- nie oni wiele lat temu powiedzieli mi, że chcieliby, żebym została hodowcą ognistych ptaków. Wtedy nie rozumiałam jeszcze, co mają na myśli. Dzisiaj wiem. Nie chodziło o zawód. Nie chodziło nawet o szkołę. Chodziło o pomaganie młodym ludziom w odkrywaniu własnych dróg. O dmuchanie w te skrzydła wtedy, gdy sami jeszcze nie wierzą, że potrafią latać. Przez dwadzieścia siedem lat pracy nauczycielskiej spotkałam tysiące uczniów. Każdy z nich był inny. Każdy miał własną historię, własne marzenia, własne lęki i własny potencjał. Nigdy nie wierzyłam, że zadaniem nauczyciela jest jedynie przekazywanie wiedzy. Oczywiście wiedza jest waż- na. Bardzo ważna. Dlatego zawsze starałam się być wymagająca. Rzetelna. Dobrze przygotowana. Pro- fesjonalna. Chciałam, aby moi uczniowie byli gotowi do studiowania na najlepszych uczelniach świata. Aby potrafili odnaleźć się w szybko zmieniającej się rzeczywistości. Aby mieli kompetencje potrzebne do życia i pracy. Ale im dłużej uczę, tym mocniej jestem przekonana, że istnieją rzeczy ważniejsze od wyników egzaminów. Empatia. Odwaga. Uczciwość. Wrażliwość. Gotowość do pomagania innym. Umie- jętność budowania relacji. To właśnie one decydują o tym, jakim człowiekiem się stajemy. Patrząc na losy moich absolwentów, widzę lekarzy, prawników, aktorów, architektów, naukowców, przedsiębior- ców i nauczycieli. Widzę ludzi rozsianych po całym świecie. Studiujących na znakomitych uczelniach, pracujących w międzynarodowych organizacjach, realizujących niezwykłe projekty. Ale największą ra- dość odczuwam nie wtedy, gdy słyszę o kolejnych sukcesach zawodowych. Najbardziej cieszą mnie chwile, kiedy dowiaduję się, że są dobrymi ludźmi. Że pomagają innym. Że nie przechodzą obojętnie obok ludzkiego cierpienia. Że budują mosty zamiast murów. Że potrafią dostrzec człowieka. Wtedy mam poczucie, że wszystko miało sens. W ostat- nich latach spotkało mnie wiele wyróżnień. Każ- de z nich było ważne. Każde dawało poczucie, że praca nauczyciela ma znaczenie. Szczególne miej- sce zajmuje jednak ostatnia nagroda, która jest mi wyjątkowo bliska: Nagroda Janusza Korczaka. Być może właśnie dlatego, że zamyka pewien krąg. Po- między dziewczynką, której dziadek i babcia czytali
wieczorami książki Korczaka, a nauczycielką, która po wielu latach otrzymuje wyróżnienie noszące jego imię. Pomyślałam wtedy o nich. O wszystkich rozmowach. O wszystkich książkach. O wszystkich wartościach, które próbowali mi przekazać. I poczu- łam ogromną wdzięczność. Bo tak naprawdę ten artykuł nie jest historią projektów. Nie jest historią nagród. Nie jest historią sukcesów. To historia ludzi. Ludzi, którzy spotkali się na swojej drodze i posta- nowili zrobić razem coś dobrego. Jeżeli miałabym jednym zdaniem podsumować swoją filozofię pracy, powiedziałabym właśnie to: Nauczyciel jest twórcą procesu wspólnotowego. Nie dlatego, że buduje wspólnotę sam. Ale dlatego, że potrafi stworzyć przestrzeń, w której ludzie zaczynają dostrzegać siebie nawzajem. Przestrzeń, w której rodzi się za- ufanie. Odwaga. Współpraca. Nadzieja. A czasem nawet marzenia większe, niż mogliśmy sobie wy- obrazić. Po dwudziestu siedmiu latach pracy nadal wierzę, że szkoła może zmieniać świat. Nie od razu. Nie spektakularnie. Nie poprzez wielkie deklaracje. Zmienia go codziennie. W jednej klasie. W jednej rozmowie. W jednym geście życzliwości. W jednym uczniu, który dzięki komuś uwierzył w siebie. Dlate- go każdego dnia staram się nadal robić to samo. Być hodowcą ognistych ptaków. Dostrzegać skrzydła tam, gdzie inni widzą tylko niepewność. Dmuch- nąć czasem trochę mocniej, kiedy brakuje odwagi. I z radością patrzę, jak kolejne pokolenia odlatują coraz dalej. Nie po to, by o mnie pamiętały. Ale po to, by niosły w świat dobro, pokój, ciekawość dru- giego człowieka i przekonanie, że każdy z nas może zmieniać rzeczywistość na lepszą. Bo właśnie tego, bardziej niż czegokolwiek innego, chciałabym na- uczyć swoich uczniów. ∞
Ewa Drobek Nauczycielka angielskiego i niemieckiego, mentorka oraz innowatorka w edukacji z 26-letnim doświadcze- niem. W 2026 roku znalazła się w gronie Top 10 na- uczycieli na świecie w Global Teacher Prize, jednym z najbardziej prestiżowych wyróżnień w globalnej edu- kacji. Oferuje mentoring dla osób przygotowujących się do wystąpień publicznych i konkursów, takich jak Konkurs Przemówień Publicznych, sama wygłosiła dwa wystąpienia TEDx.
Made with FlippingBook - Online Brochure Maker