82
Meritum 2 ( 81 ) 2026 Mazowiecki Kwartalnik Edukacyjny
MONIKA GAWEREK
Kiedy powstała seria piętnastu kart z cytatami Bo- lesława Prusa, do każdej z nich dopisałam szkolną historię sytuacyjną oraz przygotowałam zadania wymagające analizy, dyskusji lub podjęcia decyzji. Od początku zależało mi na tym, aby uczestnicy gry rozmawiali ze sobą, argumentowali, porównywali różne stanowiska i wspólnie szukali rozwiązań. Wy- brane cytaty stały się punktem wyjścia do rozmów o codziennych doświadczeniach uczniów. Dzięki temu literatura przestała być postrzegana wyłącznie jako trudny tekst kultury, a zaczęła pełnić funkcję narzędzia pomagającego młodym ludziom lepiej rozumieć siebie i innych.
pomagać w interpretowaniu współczesnej rzeczy- wistości i wspierać rozwój kompetencji społecznych.
Po losowym dobraniu uczniów w pary każda drużyna otrzymała kartę gry, na której zapisywała swoje odpowiedzi oraz litery ukryte wśród elemen- tów graficznych. W kolejnym etapie litery utworzyły hasło: „Dobro łączy ludzi”. Stało się ono nie tylko rozwiązaniem, lecz także zaproszeniem do reflek- sji. Uczniowie zaczęli rozumieć, że celem gry była rozmowa o wartościach potrzebnych każdemu człowiekowi, niezależnie od wieku, miejsca i czasu, w którym żyje.
Ważnym etapem projektu było podsumowanie działań połączone z rozmową o tym, co jest ważne w życiu młodego człowieka. Słu- żyły temu karta ewaluacji oraz karta z hasłem finałowym, zachęcające do spojrzenia na siebie, swoje wy- bory oraz relacje z innymi. Ucznio- wie zastanawiali się, które wartości są im dziś najbardziej potrzebne, wybierali cytaty, które szczegól- nie zapadły im w pamięć, tworzyli własne hasła zachęcające do życz- liwości i współpracy, a także plano- wali konkretne działania na rzecz innych. Hasło finałowe przestało być dla nich jedynie rozwiązaniem zagadki, lecz stało się bardzo waż- nym przesłaniem.
Fotografia 1. Każda karta z cytatem była punktem wyjścia do rozmów o relacjach, odpowiedzialności, życzliwości i podejmowaniu decyzji Źródło: zasoby własne
Słowa Bolesława Prusa: „We mnie jest dwu ludzi, jeden zupełnie rozsądny, drugi wariat. Który zaś zwy- cięży?” pozwoliły rozpocząć rozmowę o odpowie- dzialności za własne decyzje, samokontroli i konse- kwencjach podejmowanych działań. Z kolei refleksja: „Własne cierpienia uczą, że nikomu nie należy robić żadnej przykrości” stała się punktem wyjścia do rozmów o hejcie, przemocy słownej, empatii i sza- cunku wobec drugiego człowieka. Takie działania uświadomiły uczniom, że literatura, która powsta- ła dawno temu, nie jest reliktem przeszłości. Może
Podczas realizacji gry w szkole najbardziej za- pamiętałam słowa, które powiedział jeden z moich uczniów: „Proszę pani, to nie była gra o Prusie. To była gra o nas”. W tym jednym zdaniu zawarł sens całego projektu. W grze nie chodziło bowiem o to, by młodzi ludzie zapamiętali cytaty, lecz by zrozu- mieli, że słowa pisarza są wciąż aktualne i mogą stać się punktem wyjścia do rozmowy o człowieku, jego wyborach, relacjach i wartościach, które pozostają ważne niezależnie od epoki.
Made with FlippingBook - Online Brochure Maker